كسى كه غيبتش حرام است
4 حدیث
عنه عليه السلام:الغِيبَةُ أن تقولَ في أخيكَ ما سَتَرَهُ اللّهُ علَيهِ، و أمّا الأمرُ الظاهِرُ فيهِ مِثلُ الحِدَّةِ و العَجَلَةِ فلا. ۱
امام صادق عليه السلام:غيبت آن است كه درباره برادرت چيزى بگويى كه خداوند آن را پوشيده نگه داشته است، اما [سخن گفتن از]خصلتهاى آشكارى چون تندخويى و شتابزدگى، غيبت نيست.
۱.بحار الأنوار: 75/246/7.
الإمامُ الكاظمُ عليه السلام:مَن ذَكَرَ رجُلاً مِن خَلفِهِ بما هُو فيهِ ممّا عَرَفَهُ الناسُ لم يَغتَبْهُ، و مَن ذَكَرَهُ مِن خَلفِهِ بما هُو فيهِ ممّا لا يَعرِفُهُ الناسُ اغتابَهُ. ۱
امام كاظم عليه السلام:هر كس پشت سر ديگرى چيزى بگويد كه در او هست و مردم هم آن را مى دانند غيبتش نكرده است، اما اگر كسى پشت سرش چيزى را بگويد كه در او هست ولى مردم نمى دانند، غيبتش كرده است.
۱.الكافي: 2/358/6.
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن عامَلَ الناسَ فلم يَظلِمْهُم، و حَدَّثَهُم فلم يَكذِبْهُم، و وَعَدَهُم فلم يُخلِفْهُم، فهُو ممَّن كَمُلَت مُرُوءَتُهُ، و ظَهَرَت عَدالَتُهُ، و وَجَبَت اُخُوَّتُهُ، و حَرُمَت غِيبَتُهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:كسى كه با مردم معامله كند و به آنان ستم نكند و با آنان سخن بگويد و دروغ نگويد و وعده شان دهد و خُلفِ وعده نكند، او از كسانى است كه مروّتش كامل و عدالتش آشكار است و برادرى كردن با او واجب و غيبت كردنش حرام است.
۱.الخصال: 208/28.
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:ثلاثٌ مَن كُنَّ فيهِ أوجَبنَ لَهُ أربَعا علَى الناسِ: مَن إذا حَدَّثَهُم لم يَكذِبْهم، و إذا خالَطَهُم لم يَظلِمْهُم، و إذا وَعَدَهُم لم يُخلِفْهُم، وَجَبَ أن يَظهَرَ فِي الناسِ عَدالَتُهُ، و يَظهَرَ فيهِم مُرُوَّتُهُ، و أن تَحرُمَ علَيهِم غِيبَتُهُ، و أن تَجِبَ علَيهِم اُخُوَّتُهُ. ۱
امام صادق عليه السلام:سه چيز است كه در هر كس باشد چهار چيز را بر مردم در قبال او واجب گرداند: كسى كه هرگاه به مردم سخنى بگويد، دروغ نگويد و هرگاه با آنان رفت و آمد داشته باشد، به ايشان ستم نكند و هرگاه وعده شان دهد خُلفِ وعده نكند، لازم است كه عدالتش در ميان مردم آشكار شود و مروّتش در ميان آنان هويدا گردد و غيبت از او بر مردم حرام باشد و برادرى كردن با او بر آنان واجب آيد.
۱.بحار الأنوار: 75/251/25.