فراگيرنده فراناگرفته است

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در حِرزش ۲ ـ: به خدايى پناه مى برم كه هر چيزى را فرا گرفته و چيزى او را فرا نگرفته است و او همه چيز را فراگيرنده است.

امام على عليه السلام:ستايش، براى خدايى است كه خدايى جز او نيست. ديده نگرندگان، او را در نمى يابد، و گوش شنوندگان، شنوايىِ او را فرا نمى گيرد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در قنوتش ـ: خِردها لگام خود را از [انديشيدن در]ذات تو باز گردانده اند. پس، تويى درك كننده اى كه درك نمى شوى و فراگيرنده اى كه فراگرفته نمى شوى.

التوحيدـ به نقل از يعقوب سرّاج ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: برخى ياران ما گمان مى كنند كه براى خدا صورتى همچون صورت انسان است و برخى ديگر گفته اند: او در چهره جوانى، بى ريش و داراى موى فرفرىِ زيباست. امام صادق عليه السلام به سجده افتاد. سپس سرش را بالا آورد و گفت: «پاك است خدايى كه چيزى همانند او نيست و ديده ها او را در نمى يابند و دانشى او را فرا نمى گيرد. نزاده است؛ چرا كه فرزند، شبيه پدرش مى شود، و زاده نشده است تا همانند كسى گردد كه پيش از او بوده است، و از آفريدگان، او را هيچ همتايى نيست. از ويژگى هاى غير خود، بسى والاتر است».

الكافىـ به نقل از على بن ابى حمزه ـ: به امام صادق عليه السلام گفتم: شنيدم كه هِشام بن حَكَم، از شما نقل مى كند كه: خدا جسمى است ربّانى و نورانى. شناخت او ضرورى است و به هر يك از آفريدگانش كه بخواهد، بخشش مى كند. پس امام عليه السلام فرمود: «پاك است خدايى كه جز او، كسى نمى داند كه او چگونه است. چيزى همانند او نيست و اوست شنوا و بينا. محدود و محسوس و ملموس نمى شود و ديده ها و حواس، او را در نمى يابند و چيزى او را فرا نمى گيرد، و نه جسم است و نه صورت و نه [قابل]مرزبندى و نه محدودسازى».

امام كاظم عليه السلام:خداى متعال، يگانه و يكتا و بى نياز است، نزاده است تا از او ارث برند، و زاده نشده است تا ديگرى با او شريك گردد، و همسر و فرزندى بر نگزيده است. انديشه ها به او راه نمى يابند و كرانه ها او را فرا نمى گيرند و مكانى او را در بر نمى گيرد و ديده ها او را در نمى يابند و او ديده ها را در مى يابد، و اوست ريزبين آگاه.

امام رضا عليه السلام:ستايش، براى خدايى است كه نوپديد آورنده اشياست. خِردها بر او دست نمى يابند و انديشه ها به او نمى رسند و ديده ها او را در نمى يابند و اندازه، او را فرا نمى گيرد.