حدیث دربارهپروردگارا! با فضلت با ما رفتار كن ، نه با عدلت

عنه عليه السلام:اللّهُمَّ يا مَن لا يَرغَبُ فِي الجَزاءِ، ويا مَن لا يَندَمُ عَلَى العَطاءِ، ويا مَن لا يُكافِئُ عَبدَهُ عَلَى السَّواءِ، مِنَّتُكَ ابتِداءٌ، وعَفوُكَ تَفَضُّلٌ، وعُقوبَتُكَ عَدلٌ، وقَضاؤُكَ خِيَرَةٌ، إِن أَعطَيتَ لَم تَشُب ۱ عَطاءَكَ بِمَنٍّ، وإِن مَنَعتَ لَم يَكُن مَنعُكَ تَعَدّيا، تَشكُرُ مَن شَكَرَكَ وأَنتَ أَلهَمتَهُ شُكرَكَ، وتُكافِئُ مَن حَمِدَكَ وأَنتَ عَلَّمتَهُ حَمدَكَ، تَستُرُ عَلى مَن لَو شِئتَ فَضَحتَهُ، وتَجودُ عَلى مَن لَو شِئتَ مَنَعتَهُ، وكِلاهُما أَهلٌ مِنكَ لِلفَضيحَةِ وَالمَنعِ، غَيرَ أَنَّكَ بَنَيتَ أَفعالَكَ عَلَى التَّفَضُّلِ، وأَجرَيتَ قُدرَتَكَ عَلَى التَّجاوُزِ. ۲
امام زين العابدين عليه السلام:خدايا، اى كسى كه پاداش نمى خواهد، و اى كسى كه از بخشش، پشيمان نمى گردد، اى آن كه جزاى بنده خود را يكسان [و به اندازه عمل]، نمى دهد! گشاده دستىِ تو، آغازگرىْ است [و نه در برابر عملى]، و گذشت تو، فزون بخشى است و كيفرت، عدالت است و حُكمت، نيكو و برگزيده است. اگر بخشش كنى، بخششت را با منّت نمى آميزى و اگر باز دارى، دريغ كردنت، از روى ستم نيست. از كسى كه تو را سپاس گزارى كند، سپاس مى گزارى، در حالى كه خود، سپاس گزارى ات را به او الهام كرده اى. به كسى كه تو را ستايش كند، پاداش مى دهى، در حالى كه خود، ستايشت را به او آموخته اى. بر كسى مى پوشانى كه اگر مى خواستى، رسوايش مى كردى و بى عوض مى بخشى به كسى كه اگر مى خواستى، از او دريغ مى كردى، در حالى كه هر دوى اينها، از سوى تو سزاوار رسوايى و دريغ هستند؛ ولى تو كارهايت را بر پايه بخششى بيش از استحقاق، بنا كرده اى، و توانايى ات را بر گذشتْ جارى ساخته اى.
۱.الشَّوب: الخَلط (النهاية: ج 2 ص 507).
۲.الصحيفة السجّاديّة: ص 171 الدعاء 45، مصباح المتهجّد: ص 642 ح 718، المزار الكبير: ص 619، الإقبال: ج 1 ص 422، بحار الأنوار: ج 98 ص 172.

احادیث دیگر این موضوع

۸