حدیث دربارهپروردگارا! با فضلت با ما رفتار كن ، نه با عدلت
عنه عليه السلامـ فِي الدُّعاءِ ـ: سُبحانَكَ ما أَعجَبَ ما أَشهَدُ بِهِ عَلى نَفسي، وأَعَدِّدُهُ مِن مَكتومِ أَمري، وأَعجَبُ مِن ذلِكَ أَناتُكَ ۱ عَنّي، وإِبطاؤُكَ عَن مُعاجَلَتي، ولَيسَ ذلِكَ مِن كَرَمي عَلَيكَ، بَل تَأَنِّيا مِنكَ لي، وتَفَضُّلاً مِنكَ عَلَيَّ لِئَن أَرتَدِعَ عَن مَعصِيَتِكَ المُسخِطَةِ، وأُقلِعَ عَن سَيِّئاتِي المُخلِقَةِ. ۲
امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: پاكا، چه شگفت آور است آنچه بر [زيانِ]خودم، به آن گواهى مى دهم و آن كار پنهانم كه شمارشش مى كنم. شگفت آورتر از آن، بردبارىِ تو درباره من، و درنگ تو از زود كيفر دادن من است. و اين، نه براى بزرگوارىِ من نزد توست؛ بلكه براى بردبارىِ تو نسبت به من است و از روىِ فزون بخشىِ تو بر من است تا از نافرمانىِ خشم آور تو، دست بردارم و از بدى هاى هلاك كننده خود، جدا بشوم.