نور همه چيز
5 حدیث
الكافي عن أحمد بن محمّد البرقي رفعه:سَأَلَ الجاثَليقُ ۱ أَميرَ المُؤمِنينَ عليه السلامفَقالَ:. أَخبِرني عَن قَولِهِ: «وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِِذٍ ثَمَـنِيَةٌ» ۲ فَكَيفَ قالَ ذلِكَ وقُلتَ: إِنَّهُ يَحمِلُ العَرشَ وَالسَّماواتِ وَالأَرضَ!؟
فَقالَ أَميرُ المُؤمِنينَ عليه السلام: إِنَّ العَرشَ خَلَقَهُ اللّهُ تَعالى مِن أَنوارٍ أَربَعَةٍ: نورٌ أَحمَرُ، مِنهُ احمَرَّتِ الحُمرَةُ، ونورٌ أَخضَرُ مِنهُ اخضَرَّتِ الخُضرَةُ، ونورٌ أَصفَرُ مِنهُ اصفَرَّتِ الصُّفرَةُ، ونورٌ أَبيَضُ مِنهُ ابيَضَّ البَياضُ، وهُوَ العِلمُ الَّذي حَمَّلَهُ اللّهُ الحَمَلَةَ وذلِكَ نورٌ مِن عَظَمَتِهِ، فَبِعَظَمَتِهِ ونورِهِ أَبصَرَ قُلوبُ المُؤمِنينَ، وبِعَظَمَتِهِ ونورِهِ عاداهُ الجاهِلونَ،
الكافىـ به نقل از احمد بن محمّد برقى، در حديثى كه سند آن را به معصوم عليه السلاممى رساند ـ: جاثليق ۴ از امير مؤمنان پرسيد و گفت:. مرا از [معناى]اين آيه: «و عرش پروردگارت را در آن روز، هشت نفر بر فراز سرشان حمل مى كنند» آگاه كن كه چگونه خدا اين مطلب را فرموده است، در حالى كه تو [در ابتداى گفتگويمان] گفتى: «خدا، عرش و آسمان ها و زمين را حمل مى كند»؟
پس امير مؤمنان فرمود: «خداى متعال، عرش را از نورهاى چهارگانه آفريد: نور سرخى كه سرخى از آن سرخ شد، و نور سبزى كه سبزى از آن سبز شد، و نور زردى كه زردى از آن زرد شد، و نور سفيدى كه سفيدى از آن سفيد شد. و آن [عرش،]دانشى است كه خدا حاملان [عرش] را بِدان، [توانِ]حمل داده است، و آن، نورى است از سترگى خدا. پس با سترگى اش و نورش، دل هاى مؤمنانْ بينا
امام على عليه السلام:اى كامل كننده نعمت ها، اى برطرف كننده سختى ها، اى روشنايى تنهايانِ غمگين در تاريكى ها، اى دانايى كه نياموختى! بر محمّد و خاندان محمّد، درود فرست و با من همان كن كه تو را سزَد.
الإمام الصادق عليه السلام:ـ في دُعاءٍ عَلَّمَهُ مُعاوِيَةَ بنَ عَمّارٍ ـ: اللّهُمَّ إِنّي أَسأَ لُكَ بِاسمِكَ العَظيمِ الأَعظَمِ الأَجَلِّ الأَكرَمِ، المَخزونِ المَكنونِ ۱، النّورِ الحَقِّ البُرهانِ المُبينِ، الَّذي هُوَ نورٌ مَعَ نورٍ، ونورٌ مِن نورٍ، ونورٌ في نورٍ، ونورٌ عَلى نورٍ، ونورٌ فَوقَ كُلِّ نورٍ، ونورٌ يُضيءُ بِهِ كُلُّ ظُلمَةٍ. ۲
امام صادق:ـ در دعايى كه به معاوية بن عمّار آموزش داد ـ: خدايا! به حقّ نامت كه سترگ و سترگ ترين و باشكوه ترين و كريم ترين است، و نگهدارى شده و پنهان، و نور حق، و برهان روشن است ـ همان كه روشنايى با روشنايى، و روشنايى از روشنايى، و روشنايى در روشنايى، و روشنايى بر روشنايى، و روشنايى اى بالاتر از هر روشنايى است، و روشنايى اى است كه با آن، هر تاريكى اى روشن مى شود، از تو مى خواهم.
الإمام الرضا عليه السلامـ لَمّا قالَ لَهُ عِمرانُ الصَّابِئ: فَأَيُّ شَيءٍ هُوَ؟ ـ: هُوَ نورٌ، بِمَعنى أَنَّهُ هادٍ لِخَلقِهِ مِن أَهلِ السَّماءِ وأَهلِ الأَرضِ، ولَيسَ لَكَ عَلَيَّ أَكثَرُ مِن تَوحيدي إِيّاهُ. ۱
امام رضا عليه السلامـ در پاسخ به سؤال عمران صابى كه به ايشان گفت: خدا چه چيزى است؟ ـ: او نور است، به اين معنا كه راهنماى آفريدگان آسمانى و زمينى خويش است، و تو را بر من، بيش از يگانه دانستن خدا، چيزى نيست. ۲
الكافي عن العبّاس بن هلال:سَأَلتُ الرِّضا عليه السلام عَن قَولِ اللّهِ: «اللَّهُ نُورُ السَّمَـوَ تِ وَالْأَرْضِ» فَقالَ: هادٍ لِأَهلِ السَّماءِ، وهادٍ لِأَهلِ الأَرضِ.
وفي رَوايَةِ البَرقِيِّ: هَدى مَن فِي السَّماءِ وهَدى مَن فِي الأَرضِ. ۱
الكافىـ به نقل از عبّاس بن هلال ـ: از امام رضا عليه السلام درباره اين سخن خدا پرسيدم: «خداوند نور آسمان ها و زمين است» .
پس فرمود: «راهنماى اهل آسمان، و راهنماى اهل زمين است».
ودر روايت بَرْقى [از امام رضا عليه السلامچنين آمده است]: «[خدا] كسى را كه درآسمان است، راهنمايى كرده و [نيز] كسى را كه در زمين است، راهنمايى كرده است».
۱.الكافي: ج 1 ص 115 ح 4، التوحيد: ص 155 ح 1، معاني الأخبار: ص 15 ح 6، الاحتجاج: ج 2 ص 487 ح 327، بحار الأنوار: ج 4 ص 15 ح 1.