ويژگى فرمان روايى و مالكيت خدا

امام على عليه السلام:هر مالكى جز او، مملوك است.

امام على عليه السلامـ در شرح معناى سخن اذان گو: «حَىَّ عَلَى الصلاة» ـ: يعنى بياييد به سوى بهترينِ كارهايتان و به سوى فراخوان پروردگارتان، و بشتابيد به سوى آمرزش پروردگارتان، و خاموش كردن آتشى (آتش گناهى) كه بر خود افروخته ايد و آزادى خودتان كه آن را با گناهانتان در بند كشيده ايد، تا خدا بدى هايتان را از شما بپوشانَد و گناهانتان را بيامرزد و بدى هايتان را به خوبى ها تبديل كند، كه اوست فرمان رواى كريم و داراى فزون بخشى سِتُرگ.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـاى كسى كه زمان فرمان روايى ات را نهايتى نيست!

امام باقر عليه السلام:خدايا! تو حقّى و سخن تو حق و وعده ات حقّ است و تو مالك و فرمان رواى حقّى. گواهى مى دهم كه ديدار تو حق است و بهشت و جهنّم، حقّ است و رستاخيز، حقّ است و خواهد آمد و ترديدى در آن نيست.

امام باقر عليه السلام:خدا به آدم عليه السلام فرمود: «منم خداى فرمان رواى توانا و اجراى همه تقديرات، بر طبق تدبير خود، از آنِ من است و نيز تغيير دادن آنچه از اين تقديرات بخواهم، به صورت ديگرى كه بخواهم، وجلوانداختن تقديرهايى كه عقب انداخته بودم و عقب انداختن تقديرهايى كه جلو انداخته بودم، با من است».

امام باقر عليه السلام:پروردگار والا و بلند مرتبه من. هميشه بدون زندگى [حادث يا زايد بر ذات]زنده است، قبل از ايجاد چيزى، فرمان رواى تواناست و بعد از ايجاد آن چيز، فرمان رواى چيره است. پس وجودش چگونگى و حالت ندارد و داراى مكان و اندازه نيست و از راه چيزى كه شبيه او باشد، شناخته نمى شود و به جهت طولانى بودن جاودانگى اش فرتوت نمى شود و به خاطر صداى شديد چيزى مدهوش نمى شود؛ بلكه همه اشيا از هراس او بى هوش مى شوند. بدون زندگى اى نو پديد، و وجودى قابل توصيف، و چگونگى اى اندازه دار، و مكانى كه بر آن بِايستد، و مكانى كه در آن نزديك چيزى باشد، زنده است؛ بلكه زنده اى است كه شناخته مى شود و فرمان روايى است كه هميشه توانايى و فرمان روايى دارد و آنچه را خواست، در زمانى كه خواست، پديد آورد.