پدر و فرزند

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:نزديك است كه مردم، آن قدر از همديگر سؤال كنند تا يكى از آنها بگويد: اين خدا، آفريدگان را آفريد؛ امّا خداوند عز و جل را چه كسى آفريده است؟ وقتى چنين گفتند، شما [در پاسخ]بگوييد: «خداوند، يگانه است. خداوند، صمد است. نزاده و زاده نشده است و هيچ كس، همتاى او نيست». آن گاه [آن كه آن سؤال را كرده بود يا يكى از شما كه پاسخ او را داد] سه بار به سمت چپ خود، آب دهان بيندازد و از شيطان به خدا پناه ببرد.

امام على عليه السلام:نزاده تا زاده شده باشد، و زاده نشده تا محدود گردد. بالاتر از آن است كه فرزندها بگيرد و از تماس با زنان، پيراسته است.

امام على عليه السلام:خداى پاك، زاده نشده تا در عزيز بودن، همتايى داشته باشد، و نزاده است تا از او ارث ببرند و نابود شدنى گردد.

امام حسين عليه السلام:ستايش، براى خدايى است كه فرزندى نگرفته است تا از او ارث ببرند.

امام حسين عليه السلامـ در نامه اش به اهل بصره ـ: «نزاده است» ، [يعنى:]چيزى از او بيرون نيامده است. همان طور كه چيزهاى متراكم [در اثر تركيب] از عناصر خود بيرون مى آيند.، و نه مثل چيزهاى لطيف است كه از خاستگاه خود، بيرون مى آيند، مثل بينايى از چشم.

امام باقر عليه السلام:سخن خداى بزرگ «نزاده و زاده نشده است» ، يعنى: نزاده تا فرزندى داشته باشد كه از او ارث ببَرَد، و زاده نشده تا پدرى داشته باشد كه در پروردگارى و فرمان روايى اش همتاى او باشد.

امام صادق عليه السلام: «نزاده» ، تا از او ارث برده شود و «زاده نشده» تا همتايى داشته باشد، «و هيچ كس، همتاى او نيست» .

امام صادق عليه السلام: «نزاده» ، چرا كه فرزند، همانند پدرش خواهد بود، و «زاده نشده» تا همانند كسى (مادرى) باشد كه پيش از او بوده است، و از ميان آفريدگانش، «هيچ كس همتاى او نيست» او از ويژگى غير خود، برترىِ سترگى دارد.