توانايى خدا فراگيرنده همه چيز است

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدايا! به آنچه پوشش ها از شُكوه و زيبايى تو پنهان كرده اند، و به آنچه از درخشش كمال تو كه عرش را احاطه كرده است، و به جايگاه عزّتمند عرشت، و به آنچه توانايى تو از ملكوت سلطنتت فرا گرفته است.

امام صادق عليه السلامـ در تفسير اين سخن خداى متعال: «راز گفتنِ هيچ سه تنى نيست، مگر آن كه او چهارمين آنان است، و نه هيچ پنج تنى، مگر آن كه او ششمين آنان است» ـ: او يكتا و يگانه حقيقت است، از آفريده اش جداست و خود را چنين معرّفى كرده است، و او هر چيزى را به نظارت و احاطه و توانايى، فراگرفته است. «در آسمان ها و در زمين، همسنگ ذرّه اى، از او دور (نهان) نيست و نه خُردتر از آن و نه بزرگ تر» ، [البتّه]به احاطه و دانش، نه با ذات؛ چون مكان ها محدودند و جهت هاى چهارگانه آنها را در برگرفته است. پس اگر [ـِ احاطه خدا]با ذات [خدا] مى بود، دربرگيرندگى [ِ جهت هاى چهارگانه]بر ذات او لازم مى آمد.