حدیث دربارهخدا بود و چيزى با او نبود

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۶، ص ۵۱۲، ح ۵۰۶۸

امام صادق علیه‌السلام

خدا بود و چيزى با او نبود

الإمام الصادق عليه السلام:كانَ اللّهُ ولَم يَكُن مَعَهُ شَيءٌ. ۱

امام صادق عليه السلام:خدا بود و چيزى با او نبود.

۱.الفصول المهمّة في اُصول الأئمّة: ج 1 ص 154 ح 72.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های عقلی و علمی عقل و جهل نشانه های عقل +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا بود و هيچ چيزى جز او نبود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا بود و هيچ چيزى پيش از او نبود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا بود و هيچ چيزى جز او نبود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خدا بود و چيزى جز او نبود.

امام باقر عليه السلام:خدا بود و چيزى، نه شناخته و نه ناشناخته، جز او نبود.

امام باقر عليه السلام:خدا بود و هيچ چيزى جز او نبود و هماره به آنچه خواهد بود، داناست، و دانش او به آن پيش از بودن آن، چون دانش او به آن پس از بودن آن است.

امام باقر عليه السلام:خدا ـ كه والا و بلندپايه است ـ بود و هيچ چيزى جز او نبود؛ روشنايى اى كه هيچ تاريكى اى در او نبود و راستگويى كه هيچ دروغى در او نبود و دانايى كه هيچ نادانى اى در او نبود و زنده اى كه هيچ مرگى در او نبود و او امروز نيز چنان است و هماره تا ابد، آن سان خواهد بود.

الكافىـ به نقل از محمّد بن عطيّه ـ: مردى از عالمان اهل شام، نزد امام باقر عليه السلامآمد و گفت: اى ابو جعفر! آمده ام از تو پرسشى بكنم، كه از يافتن كسى كه آن را تفسير كند، در مانده ام. درباره آن از سه گروه از مردمان پرسيده ام و هر گروهى از ايشان، پاسخى غير از پاسخ گروه ديگر داده است. اما باقر عليه السلامبه او فرمود: «پرسشت چيست؟». گفت: من از تو درباره نخستين چيزى كه خدا از ميان آفريده هايش آفريده، مى پرسم. برخى از كسانى كه از آنان پرسيده ام، گفته اند: قَدَر است و برخى از ايشان گفته اند: قلم، و برخى گفته اند: روح. امام باقر عليه السلام فرمود: «چيزى نگفته اند! من، تو را آگاه مى كنم. خداى والا و بلندپايه بود و چيزى جز او نبود، و عزّتمند بود و كسى پيش از عزّتش نبود، و آن، [معناى]سخن خداست كه: «پروردگار تو، پروردگار عزّت، از آنچه وصف مى كنند، پيراسته است» ، و آفريدگار، پيش از آفريده بود و اگر نخستين چيزى كه از آفريده هايش آفريد، چيزى [برآمده] از چيز [ديگر] بود، در اين صورت، آن چيز تا ابد پايانى نداشت و در اين صورت، همواره با خدا چيزى بود كه او (خدا) بر آن پيشى نداشت؛ ولى او بود، آن گاه كه جز او چيزى نبود. و چيزى را آفريد كه همه اشيا از آن است و آن، ماء اشاره است به آيه 7 از سوره هود. درباره «ماء» كه در حديث، نخستين آفريده معرّفى شده، ديدگاه هاى مختلفى ابراز شده است. است كه اشيا را از آن آفريد».