وصف پروردگارىِ او

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ستايش، از آنِ خدايى است كه جز او خدايى نيست كه فرمان رواى آشكار است. نخستِ دگرگون نشدنى (/ وصف نشدنى) ۳ و پايدار پس از نابودىِ آفريدگان است. پروردگارى اش سترگ است. روشنايىِ آسمان ها و زمين هاست.

امام على عليه السلام:خداوندا! تو كسى هستى كه آمرزش گناهان و از ميان بردن اندوه ها، بر تو گران نمى آيد و تو بسيار داننده نهان ها و پرده پوش عيب ها هستى؛ زيرا تويى پايدارِ مهربان كه جامه پروردگارى بر تن كرده اى و در خدايى، يگانه گشته اى.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعا ـ: پسْ سزاوارترين چيزى كه پيش از ياد كرد حاجت خود و به زبان آوردنِ درخواست خود، به آستان تو مى آورم، گواهى ام به يگانگىِ تو و اقرارم به آن پروردگارىِ توست كه نظرها بر آن دست نيافت و خِرَدها در آن سرگشته شد. و انديشه ها پيش از [رسيدن به] آن، كوتاه گشت و خِرَدها از [شناختِ] آن بازماند و گويايىِ مردمان، پيش از كنه شناخت آن، گسست و زبان ها از نهايت توصيف آن، وا ماند.

امام رضا عليه السلامـ به مردى از زِنديقان (مُلحدان) ـ: واى بر تو! آن گاه كه حواسّ تو از ادراك او ناتوان گشت، خداوندگارىِ او را انكار نمودى، در حالى كه ما هر گاه حواسّمان از ادراكِ او ناتوان گشت، يقين كرديم كه او پروردگار ماست، بر خلاف چيزى از اشيا.