درآمدن در اشيا

امام على عليه السلامـ در سخنرانى اش در باره خدا شناسى ـ: نه اشيا او را در بر مى گيرند تا او را بردارند يا پايين آورند و نه چيزى او را در بر دارد تا او را [به سمتى]بگردانَد يا او را راست نگاه دارد. در اشيا درآينده نيست و از آنها بيرون شونده نيست.

امام على عليه السلام:در آنها (اشيا) حلول نكرده تا گفته شود: «او در آنهاست» و از آنها دور نگشته تا گفته شود: «او از آنها جداست».

امام على عليه السلام:در همه اشيا هست، نه در آميزنده با آنها و نه جدا از آنها.

امام على عليه السلام:از اشيا جدا گشته، نه به معناى دو جاى متفاوت داشتن، و در آنهاست، نه بر وجه در آميختن.

امام على عليه السلام:هر كه بگويد: «[خداوند] بر روىِ چيست؟»، [مكانى را] از او تهى داشته و هر كه بگويد: «در چيست؟»، او را [در چيزى]گنجانده است.

امام على عليه السلام:[خداوند متعال] جداست، نه به دورىِ مسافت.

امام على عليه السلام:[خداوند متعال]از اشيا جدا گشته، با چيرگى بر آنها و توانايى بر آنها، و اشيا از او جدا گشته اند، با فروتنى براى او و بازگشت به سوى او.

امام حسين عليه السلامـ در وصف خداوند عز و جل ـ: او در اشياست، نه بودنى در حصار آنها، ۲ و از اشيا جداست، نه جدايىِ [موجودِ] غايب از آنها. توانا نيست آن كس كه هماوردى با او قرين گردد يا همانندى با او برابرى كند. ديرينگىِ او از [جنسِ]زمان نيست و آهنگ نمودنِ او، به سمت و سو نيست. ۳ از خِردها پوشيده است، همان سان كه از ديدگان پوشيده است و پوشيدگىِ او از آسمانيان، چون پوشيدگىِ او از زمينيان است. نزديكى او كرامت او، و دورى او خوار كردن اوست.

امام صادق عليه السلام:نه آفريده هايش در اويند و نه او در آفريده هاى خويش است.

امام صادق عليه السلام:خداوند، از آفريدگان خود، تهى است و آفريدگانش از او تهى اند، و هر آنچه جز خدا نام «چيز (شى ء)» بر آن اطلاق شود، آفريده است. خدا آفريدگار همه چيز است. والاست كسى كه مانند او چيزى نيست و او شنواى بيناست.

امام صادق عليه السلام:او. از آفريده هايش جداست.