حدیث دربارهتوصيف آغازگرى و نوآورى او

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۵، ص ۳۵۶، ح ۴۲۸۰

امام صادق علیه‌السلام

توصيف آغازگرى و نوآورى او

عنه عليه السلام:يا إِلهَ الأَنبِياءِ ووَلِيَّ الأَتقِياءِ وبَديعَ مَزيدِ الكَرامَةِ. ۱

امام صادق عليه السلام:اى خداى پيامبران و سرپرست پرهيزگاران و نوآورِ كرامت فزون!

۱.جمال الاُسبوع: ص 185 عن الحسن بن القاسم العبّاسي، مصباح المتهجّد: ص 308 ح 417 من دون إسناد إلى المعصوم، بحار الأنوار: ج 91 ص 196 ح 3.

کلیدواژه‌ها شناختن صفات ثبوتی خدا بدی و بدیع توصیف آغازگری و نوآوری او

احادیث دیگر این موضوع

۸

الكافىـ به نقل از احمد بن محمّد بن خالد در حديثى كه سند آن را به معصوم رسانده است ـ: جبرئيل عليه السلام به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و به ايشان گفت: خداوندگارت به تو مى گويد: «هر گاه خواستى كه مرا در روز و شبى، آن گونه كه شايسته عبادت من است، عبادت كنى، دستانت را به سوى من بالا بياور و بگو:. منزّهى تو ـ اى خداوندگار ـ و والايى و بلندمرتبه اى و مقدّسى!. همه چيز را به حكمت و دانش خود، نوآورى كرده اى».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعا ـ: اى آغازگر پديده ها كه در پديد آوردن آنها يارى هيچ يك از آفريدگان را نجسته است!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى خود در نبرد احزاب ـ: تو نوآورِ پيش از همه چيزها و پايدارِ پس از همه چيزهايى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سخنرانى خود در غدير خُم ـ: گواهى مى دهم كه او خدايى است كه پاكى اش روزگار را آكنده ساخته است، كسى است كه نورش ابد را فرا گرفته است و كسى است كه كار خود را بدون مشاوره با مشاورى اجرا مى كند. او را شريكى در كار تقدير و ناهماهنگى اى در تدبير نيست. آنچه را پديد آورد، بدون هيچ نمونه اى نگارگرى كرد و آنچه را آفريد، بدون يارى از كسى و بى زحمت و بى چاره انديشى آفريد.

امام على عليه السلامـ در صفات خداوند والا ـ: اوست توانا. كه آفريدگان را بدون آن كه از نمونه اى الگو بگيرد، پديد آورد، در اندازه هايى كه آنها را از آفريدگار و معبودى پيش از خويش، نگرفته بود.

امام على عليه السلام:آنچه را آفريد، بدون نمونه اى پيشين و بى رنج و خستگى، نوآورى كرد.

امام على عليه السلام:والاست خداوندِ پديد آورنده هر پديده؛ سازنده هر ساخته و نوآور اشيا از هيچ.

امام على عليه السلامـ در وصف خداوندگار عز و جل ـ: از اشيا بيرون است، نه آن گونه كه چيزى از چيز ديگرى بيرون است. منزّه است آن كه اين گونه است و غير او اين گونه نيست و براى هر چيزى [جز او]، آغازى هست.