ويژگى حكمت او

امام على عليه السلام:و از ملكوت توانايى اش و شگفتى هاى آنچه آثار حكمتش بدان گوياست.، چيزى را به ما نشان داد كه ما را ناگزير، به قائم بودن برهان بر شناخت او رهنمون گشت. پس نوآورى هايى كه آثار صنع او و نشانه هاى حكمت او آنها را پديد آورده، آشكار شدند. در نتيجه، آنچه آفريد، برهانى براى او و دليلى بر او گشت.

امام على عليه السلامـ درباره آفرينش اشيا به وسيله خدا ـ: و آنها را در حدود و اندازه ها و طبيعت ها و شكل ها به گونه هاى مختلفى جدا ساخت؛ آفريدگان نوپديدى كه ساختِ آنها را استوار كرده و آنها را بر [طبق] آنچه خواسته، آفريده و نوآورى كرده است.

امام على عليه السلامـ درباره آفرينش خفّاش ـ: و از ريزه كارى هاى صنع او و شگفتى هاى آفرينش او، آن چيزى است كه به ما نشان داد از پيچيدگى هاى حكمت در اين خفّاشان، كه روشنايى فراگيرِ همه چيز [چشمان] آنها را بر مى گيرد و تاريكى گيرنده هر زنده اى [چشمان] آنها را مى گسترانَد [به هنگام روز نمى بينند و استراحت مى كنند و در شب به فعّاليت مى پردازند].

امام على عليه السلام:كار او قضا و حكمت است و خشنودى او [مايه] امان و رحمت؛ با دانش حكم مى كند و با بردبارى در مى گذرد.

امام زين العابدين عليه السلام:[خداوندا!] منزّهى تو. اى فرزانه اى كه چه بسيار است شناسايى ات.

امام باقر عليه السلامـ هنگامى كه به ايشان گفته شد: چگونه [خداوند] از آنچه انجام مى دهد، مورد پرسش قرار نمى گيرد؟ ـ: زيرا او، جز آنچه حكمت و درست است، انجام نمى دهد.

امام صادق عليه السلام:به درستى كه خداوند والا و بلندمرتبه، براى بندگانش جز شايسته ترين [گزينه]براى ايشان را انجام نمى دهد و به مردم، هيچ ستم نمى كند؛ بلكه مردم به خودشان ستم مى كنند.

امام رضا عليه السلام:منزّه است آن كه آفريدگان را به توانايى خود آفريد و آنچه آفريد، با حكمت خود، استوار ساخت و هر چيزى از آن را با دانش خود، در جايگاه خود نهاد. منزّه است آن كه خيانتِ ديدگان را و آنچه سينه ها نهان مى كنند، مى داند و مانند او چيزى نيست و او شنوايى بيناست.