آفرينش بادها و ابر و باران
5 حدیث
تفسير القمّي:قولُهُ: «وَ تَصْرِيفِ الرِّيَـحِ ءَايَـتٌ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ» أي تَجيءُ مِن كُلِّ جانِبٍ، ورُبَّما كانَت حارَّةً، ورُبَّما كانَت بارِدَةً، ومِنها ما يُسَيِّرُ السَّحابَ، ومِنها ما يَبسُطُ الرِّزقَ فِي الأَرضِ، ومِنها ما يَلقَحُ الشَّجَرَةَ. ۱
تفسير القمى:گفته خداى متعال: «و گردش بادها، نشانه هايى است براى آنان كه مى انديشند» ، به اين معناست كه از هر سو مى آيد و گاه، داغ است و گاه، سرد و برخى از آنها ابر مى آورند و برخى، روزى ۲ را در زمين مى پراكَنَند و برخى به گَرده افشانى درختان، يارى مى رسانند.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بى گمان، خداوند عز و جل ابرها را غربال باران قرار داده است. باد، قطعات يخ را ذوب مى كند تا در برخورد با چيزى، به آن آسيبى نزند. تگرگ ها و صاعقه هايى كه مى بينيد، انتقام الهى اند كه به هر يك از بندگانش كه بخواهد، مى رساند.
نثر الدُرّ:پيامبر خدا به هنگام وزش باد مى فرمود: «خدايا! آن را چند باد، نه يك باد، قرار ده».
عرب مى گويد: ابر، جز از چند باد، باردار نمى شود و تأييد اين گفته خداى متعال است: «و خداوند، كسى است كه بادها را فرستاد تا ابرها را برانگيزد» .
الإمام عليّ عليه السلام:السَّحابُ غِربالُ المَطَرِ، لَولا ذلِكَ لَأَفسَدَ كُلَّ شَيءٍ وَقَعَ عَلَيهِ. ۱
امام على عليه السلام:ابر، غربال باران است. اگر چنين نبود، هر چيز را كه بر آن فرود مى آمد، تباه مى كرد.
۱.كتاب من لا يحضره الفقيه: ج 1 ص 525 ح 1495، قرب الإسناد: ص 136 ح 479 عن أبي البختري عن الإمام الصادق عن أبيه عنه عليهم السلام، بحار الأنوار: ج 59 ص 373 ح 5.
الإمام الصادق عليه السلام:لَولاَ السَّحابُ لَخَرِبَتِ الأَرضُ، فَما أَنبَتَت شَيئا، ولكِنَّ اللّهَ يَأَمُرُ السَّحابَ فَيُغَربِلُ الماءَ، فَيُنزِلُ قَطرا، وأنَّهُ أُرسِلَ عَلى قَومِ نوحٍ بِغَيرِ سَحابٍ. ۱
امام صادق عليه السلام:اگر ابر نبود، زمين تباه مى شد و هيچ چيز نمى رويانيد؛ امّا خداوند به ابر امر مى كند تا آب را غربال كند و دانه دانه فرو فرستد و بر قوم نوح، بدون ابر، فرستاده شد.
۱.المحاسن: ج 2 ص 34 ح 1107، بحار الأنوار: ج 59 ص 378 ح 16.