آفرينش شب و روز
1 حدیث
الإمام زين العابدين عليه السلامـ مِن دُعائِهِ عِندَ الصَّباحِ وَالمَساءِ ـ: الحَمدُ للّهِِ الَّذي خَلَقَ اللَّيلَ وَالنَّهارَ بِقُوَّتِهِ، ومَيَّزَ بَينَهُما بِقُدرَتِهِ، وجَعَلَ لِكُلِّ واحِدٍ مِنهُما حَدّا مَحدودا، وأَمَدا مَمدودا، يولِجُ كُلَّ واحِدٍ مِنهُما في صاحبِهِ، ويولِجُ صاحِبَهُ فيهِ، بِتَقديرٍ مِنهُ لِلعِبادِ فيما يَغذوهُم بِهِ، ويُنشِئُهُم عَلَيهِ.
فَخَلَقَ لَهُمُ اللَّيلَ لِيَسكُنوا فيهِ مِن حَرَكاتِ التَّعَبِ، ونَهَضاتِ النَّصَبِ ۱، وجَعَلَهُ لِباسا لِيَلبَسوا مِن راحَتِهِ ومَنامِهِ، فَيَكونَ ذلِكَ لَهُم جَماما وقُوَّةً، ولِيَنالوا بِهِ لَذَّةً وشَهوَةً.
وخَلَقَ لَهُم النَّهارَ مُبصِرا لِيَبتَغوا فيهِ مِن فَضلِهِ ولِيَتَسبَّبوا إِلى رِزقِهِ ويَسرَحوا في أَرضِهِ، طَلَبا
امام زين العابدين عليه السلامـ در بخشى از دعاى بامداد و شامگاهش ـ: سپاس، خداى را كه شب و روز را به قدرت خود آفريد و ميان آنها به نيروى خويش، جدايى انداخت و براى هر يك، حدّى معيّن و مهلتى محدود، قرار داد و هر يك در ديگرى و آن را در اين داخل مى كند، به تقديرى متناسب كه بندگانش را با آن، تغذيه مى كند و مى پرورانَد.
پس شب را براى ايشان آفريد تا در آن از حركت هاى خسته كننده و فعّاليت هاى رنج آور بياسايند و آن را لباس آسودگى و خواب آنان قرار داد تا بدان، تمركز خاطر و قوّت يابند و به لذّت و شهوت خويش برسند.
و روز را بر ايشان روشن ساخت تا در آن، از فضل او بجويند و با آن به روزى اش دست يازند و در زمينش سير كنند تا به دنياى اكنونشان برسند و به آخرت پيش رويشان نيز دست يابند، و خدا با اينها، كارشان