تأكيد بر جستجوى دانش

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش را فراگيريد كه فرا گرفتنش، حَسَنه (پاداش دار) است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش را بجوييد كه آن، رشته ميان شما و خداوند عز و جل است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانش را فرا گيريد و به مردم بياموزيد. فريضه ها را فراگيريد و به مردم بياموزيد. قرآن را فراگيريد و به مردم بياموزيد كه من از دنيا خواهم رفت و دانش نيز به زودى گرفته مى شود و فتنه ها آشكار مى گردد؛ تا آن جا كه دو نفر در فريضه اى اختلاف كنند و كسى را براى فيصله دادن نيابند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهترين كارها بر روى زمين، سه چيزند: جستجوى دانش، جهاد و كسب؛ زيرا دانشجو، حبيب خدا، و مجاهد، ولىّ خدا و كاسب، صَديق خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:مجلس هاى دانش، عبادت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمند و دانشجو در اجر شريك اند و در بقيه مردم، خيرى نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمند و دانشجو، در اجر مساوى اند و روز رستاخيز، مانند دو سوار در حال مسابقه، همدوش هم در مى رسند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دانشمند و دانشجو، در خير شريك اند.

امام على عليه السلام:ره سپار در جستجوى دانش، مانند مجاهد در راه خداست.

امام على عليه السلام:به وسيله دانش با نادانى بستيزيد.

امام على عليه السلام:نادانى را با دانايى پاسخ دهيد.

امام على عليه السلام:دانش را بجوييد تا راه يابيد.

امام على عليه السلام:دانش را بجوى تا بر دانشت افزوده شود.

امام على عليه السلام:از دانش خوشه برچين كه اگر توانگر باشى، زيورت خواهد شد و اگر فقير باشى، اندوخته ات خواهد بود.

امام على عليه السلام:گفتگوى علمى، مايه لذّت دانشمندان است.

امام على عليه السلامـ در توصيف پرهيزگاران ـ: از نشانه هاى هريك، اين است كه او را داراى قوّت در دين و دورانديشى آميخته با نرمى و ايمانى بى ترديد و حرص در دانش و دانشى همراه بردبارى مى بينى.

امام على عليه السلام:اى مردم! بدانيد كه كمال دين، جستجوى دانش و عمل به آن است.

امام على عليه السلام:دانش را فراگير و آن را به كار بند و در ميان اهلش منتشر كن، تا پاداش فراگيرى و عمل بدان براى تو نوشته گردد؛ إن شاء اللّه تعالى!

امام على عليه السلامـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ: دانش بياموزيد، حتّى اگر با آن بهره اى نبريد؛ زيرا اگر زمان را به جهت بى توجّهى به شما نكوهش كنند، بهتر از آن است كه به دليل بودنتان در آن، نكوهش شود.

امام على عليه السلام:آن كه گوش كردن از خردمندان را رها كند، خردش بميرد.

امام على عليه السلامـ خطاب به حمّاد بن عيسى، پس از ذكر نشانه هاى دين ـ: براى هريك از اين نشانه ها، شاخه هايى است كه دانستن آن، سر از هزار باب و هزار باب و هزار باب در مى آورد. پس اى حمّاد! در دل شب و كرانه هاى روز، جوياى دانش باش.

لقمان عليه السلام:از جمله آنچه به پسرش پند مى داد، اين بود: اى پسركم! در خلال روزها و شب ها و ساعات خود، سهمى هم براى دانش اندوزى ات قرار ده كه هرگز تباه كردنى را چون ترك آن نيابى.

لقمان عليه السلامـ خطاب به پسرش ـ: دانش را بر اثر بى رغبتى به آن و رغبت به نادانى، رها مكن. اى پسركم! مجلس ها را به دقّت نظاره كن. اگر ديدى گروهى خدا را ياد مى كنند، نزد آنان بنشين. پس اگر دانشمند باشى، دانشت به تو سود مى رسانَد و بر دانشت بيفزايند و اگر نادان باشى، به تو مى آموزند و شايد كه خداوند متعال، آنان را در سايه رحمت خود در آورد. پس تو را نيز با آنان فرا گيرد.

امام هادى عليه السلام:دانشمند و دانشجو در هدايت، شريك اند.

امام على عليه السلامـ در اشعار منسوب به ايشان ـ: و به خداى بلندمرتبه و پروردگارت اعتماد كن/ خدايى كه داراى رحمت ها و نعمت هاى بزرگ است و در كار دانش، اهل جستجو و پژوهش باش/ و در امر حلال و حرام، به گفتگو پرداز ياوه بر زبان مران، و تنها/ سخنى بگو كه خدا را خشنود مى كند.

امام على عليه السلامـ در اشعار منسوب به ايشان ـ: دانش، زيور است. پس در پى به دست آوردن آن باش/ و همواره آن را بجوى تا هنگامى كه برگيرنده اى. و بدان تكيه زن و به خدا اعتماد كن و با او بى نيازى بجوى/ و بردبار باش و با خرد استوار و خود را بپاى. ملالت به خود راه مده آن گاه كه/ در دانش فرو رفته اى و در آن، غوطه ورى. و جوانى باش پوينده راه تقوا و باوَرَع/ دين را مغتنم شمارنده و دانش را به چنگ آورنده. هركس كه به آداب خو بگيرد، سرور مى گردد/ هنگامى كه سروران قوم درگذشتند. و بدان ـ خدايت به راه آورد ـ كه دانش، بهترين منزلت است/ كه جوياى خويش را از فضلش بهره مند مى كند.

امام على عليه السلامـ در اشعار منسوب به ايشان ـ: اگر نفس از هر اندازه نقره ريخته مى شد/ چون از فضل [علم] جلا يابد، طلا مى گردد. جوان را بزرگ زادگى نباشد، مگر آن كه خود/ در تكميل آداب و بزرگى خويش بكوشد. پس ـ فدايت شوم ـ دانش بجوى و ادب به دست آور/ تا بدان كامياب گردى، و [اين] جستجو را زيبا شمار.