احكام

امام على عليه السلام:و اگر خداوند مى خواست آدم عليه السلام را از نورى بيافريند كه فروغ آن، ديده را برُبايد و زيبايى آن بر خِردها چيره گردد و بوى خوشش جان ها را تازه كند، چنين مى كرد و اگر مى كرد، گردن ها در برابر او خم مى شد و آزمايش فرشتگان [مأمور به سجده] آسان مى شد؛ امّا خداى سبحان، آفريدگان خود را به پاره اى از آنچه اصل آن را نمى دانند، مى آزمايد تا فرمانبردار را از نافرمان، متمايز كند و تكبّر را از آنان براند و خودبزرگ بينى را از ايشان، دور گردانَد.

امام رضا عليه السلامـ در كتاب فقه منسوب به ايشان ـ: خداوند، مردم را با اطاعت در آنچه مى فهمند و نمى فهمند، آزمود تا حجّتش لازم گردد و شُبهه ها (ترديدها) ريشه كن شوند.

امام زين العابدين عليه السلام:بى گمان، دين خداى عز و جل با خردهاى ناقص و انديشه هاى باطل و تشبيه هاى نادرست، به دست نمى آيد و تنها با تسليم مى توان بدان رسيد. پس هر كس در برابر ما تسليم باشد، سالم مى مانَد و هر كس به ما اقتدا كند، هدايت مى شود و هر كس به تشبيه و انديشه [ى خود]عمل مى كند، هلاك مى گردد و هر كس آنچه را ما مى گوييم، نمى تواند بپذيرد و در خود، انكارى نسبت به آن مى يابد، نادانسته، به كسى كفر ورزيده است كه هفت سوره مثانى ۲ و قرآن بزرگ را نازل كرده است.

امام باقر عليه السلامـ به زراره ـ: اى زراره! از اصحاب قياس و تشبيه گران در احكام دين، برحذر باش كه آنان، آگاهى از آنچه را بدانان سپرده بودند، رها كردند و آگاهى از آنچه بدان كفايت شده بودند، به تكلّف بر دوش گرفتند؛ روايات را تأويل مى كنند و بر خداى عز و جل دروغ مى بندند و گويى [مى بينم]مردى از آنان از پيش رو ندا مى دهد و از پشت سر، پاسخ مى شنود و از پشت سر، ندا مى دهد و از پيش رو پاسخ مى شنود. بى گمان، در زمين و دين، سرگشته و حيران شده اند.