حدیث دربارهخودپسندى

دانشنامه عقاید اسلامی ج ۲، ص ۵۵۰، ح ۱۹۵۷

امام علی علیه‌السلام

خودپسندى

الإمام عليّ عليه السلام:العُجبُ هَلاكٌ، وَالصَّبرُ مِلاكٌ. ۱

امام على عليه السلام:خودپسندى، مايه هلاك و شكيبايى، مايه قوام [كار] است.

۱.الخصال: ص 505 ح 3 عن الأصبغ بن نباتة، عيون الحكم والمواعظ: ص 36 ح 752 وفيه صدره، بحارالأنوار: ج 72 ص 315 ح 17.

کلیدواژه‌ها بهشت نام های بهشت خودپسندی خرد +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۶

امام على عليه السلام:خودپسندى، خرد را تباه مى كند.

امام على عليه السلام:آفت خرد، خودپسندى است.

امام على عليه السلام:خودپسندى، ضدّ درستى و آفت خردهاست.

امام على عليه السلام:خودپسندى مرد، يكى از حسودان خرد اوست.

امام على عليه السلامـ در سفارش نامه اش به مالك اشتر نخعى ـ: مبادا كه از خودت خوشت بيايد و به آنچه موجب اعجاب تو از آن مى گردد، اعتماد كنى و شيفته ستايش خود گردى؛ چرا كه اين، از محكم ترين فرصت هاى شيطان است، تا آثار نيكى نيكوكاران را نابود كند.

امام صادق عليه السلام:هركس از خودش خوشش آمد، هلاك شد و هركس از رأيش خوشش آمد، هلاك گشت. عيسى بن مريم عليه السلام فرمود: «بيماران را مداوا كردم و به اذن خداوند، آنها را شفا دادم و نابينا و مبتلا به پيسى را به اذن خدا، درمان كردم و با اذن خدا، حتى مردگان را هم علاج كرده، زنده كردم؛ امّا به معالجه احمق پرداختم، ولى نتوانستم وى را اصلاح كنم». گفته شد: اى روح خدا! احمق كيست؟ فرمود: «خودرأى و خودپسند، آن كه همه برترى ها را براى خود، و نه بر خود مى پندارد، و همه حقوق را براى خود مى داند و مى پندارد هيچ حقّى بر عهده او نيست. اين، همان احمقى است كه چاره اى براى درمانش نيست».