گوناگون

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چشمه هاى حكمت و چراغ هاى هدايت و مُلازم خانه ها و فانوس هاى شب و تازه دل و كهن جامه باشيد، تا در ميان ساكنان آسمان، شناخته و در ميان زمينيان، ناشناخته باشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بردبارى نيست، مگر آن كه لغزيده است، و حكيمى نيست، مگر آن كه آزمون و خطا كرده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيان آثار وضو و پاداش وضو گيرنده ـ: همين كه به آب دست بزند، شيطان از او دور مى گردد و آن گاه كه آب را در دهان مى چرخاند، خداوند، دل و زبانش را به حكمت روشن مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ايمان، يمنى و حكمت هم يمنى است. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل يمن نزد شما آمدند. ايشان نرم دلترين و نازك دلترين مردم اند. فقه يمنى است و حكمت هم يمنى است.

عيسى عليه السلام:همان گونه كه پادشاهان، حكمت را براى شما وا نهادند، شما هم دنيا را براى آنها واگذاريد.

امام على عليه السلام:توكّل، دژ حكمت است.

امام على عليه السلام:زيور حكمت، بى رغبتى به دنياست.

امام على عليه السلام:زيبايى حكمت، مدارا و سازگارى نيكوست.

امام على عليه السلام:با دانش است كه حكمت، شناخته مى شود.

امام على عليه السلام:آن كه فرو رفتن در ژرفاى دانش را بداند، از آبشخورهاى حكمت باز مى گردد.

امام على عليه السلام:حكيم، گاه مى لغزد.

امام على عليه السلام:سخن حكيمان اگر درست باشد، دارو و اگر نادرست باشد، درد است.

امام على عليه السلام:نادان، از آنچه همدم حكيم است، مى گريزد.

امام على عليه السلام:مردم، حرمت ها را مى شكنند و حكيم را خوار مى سازند. در فترت (دوران تهى از پيامبران) زندگى مى كنند و در كفر مى ميرند. پس از آن، طليعه فتنه اى لرزاننده آشكار مى شود و فاجعه اى درهم شكننده پديدار مى گردد و حكمت در آن فرو مى رود.

امام على عليه السلامـ در توصيف مؤمنان عصر قائم عليه السلام ـ: صبح و شام، جام هاى حكمت مى نوشند.

امام صادق عليه السلام:خداوند عز و جل مى فرمايد: «من همه سخنان حكيم را نمى پذيرم. من، تنها خواست و قصد او را مى پذيرم. پس اگر خواست و قصد او خشنودى من باشد، همّش را تقديس و تسبيح قرار مى دهم».