هر چيزى سببى دارد

امام على عليه السلام:سرِ دانش، افتادگى است. و مغزش شناخت اسباب امور است.

امام على عليه السلام:هر چيزى، سببى دارد.

امام على عليه السلام:سبب محبّت، بخشندگى است.

امام على عليه السلام:سبب الفت، وفادارى است.

امام على عليه السلام:سبب درست دينى، پارسايى است.

امام على عليه السلام:سبب تباه شدن يقين، طمع است.

امام على عليه السلام:سبب سامان يافتن ايمان، تقواست.

امام على عليه السلام:سبب تباهى خِرَد، هوس است.

امام على عليه السلام:سبب رنج و بدبختى، دنيا دوستى است.

امام على عليه السلام:سبب زوال نعمتها، ناسپاسى است.

امام على عليه السلام:سبب محبّت، نيكى كردن است.

امام على عليه السلام:سبب هلاكت، فرمانبردارى از خشم است.

امام على عليه السلام:سبب تزكيه اخلاق، حُسن تربيت است.

امام على عليه السلام:سبب افسردگى، حسادت است.

امام على عليه السلام:سبب فتنه ها، كينه توزى است.

امام على عليه السلام:سبب سرورى، بخشندگى است.

امام على عليه السلام:سبب كينه ورزى، ستيزه گرى بسيار است.

امام على عليه السلام:سبب برآشفتن، خيره سرى است.

امام على عليه السلام:سبب زوال توانگرى، محروم كردن نيازمند است.

امام على عليه السلام:سبب پاكدامنى، حياست.

امام على عليه السلام:سبب اصلاح نفس، دورى جستن از دنياست.

امام على عليه السلام:سبب فقر، اسراف است.

امام على عليه السلام:سبب جدايى، ناسازگارى است.

امام على عليه السلام:سبب قناعت، مناعت طبع است.

امام على عليه السلام:سبب بدى، چيره شدن شهوت است.

امام على عليه السلام:سبب فسق، تنهايى است.

امام على عليه السلام:سبب وقار، بردبارى است.

امام على عليه السلام:سبب ترس از خدا، علم است.

امام على عليه السلام:سبب سلامت ماندن، خاموشى است.

امام على عليه السلام:سبب جدايى، مرگ است.

امام على عليه السلام:سبب اخلاص، يقين است.

امام على عليه السلام:سبب هلاكت، شرك است.

امام على عليه السلام:سبب پارسايى، درست دينى است.

امام على عليه السلام:سبب حيرت، شك است.

امام على عليه السلام:سبب تباه شدن دين، هوس است.

امام على عليه السلام:سبب تباهى خِرد، دنيا دوستى است.

امام على عليه السلام:سبب زياد شدن نعمت، شكرگزارى است.

امام على عليه السلام:سبب از كف رفتن نعمتها، كفران است.

امام على عليه السلام:سبب محبّت، خوشرويى است.

امام على عليه السلام:سبب اصلاح نفس، پارسايى است.

امام على عليه السلام:سبب از بين رفتن ورع، طمع است.

امام على عليه السلام:سبب ويرانى، سوءِ تدبير است.

امام على عليه السلام:خداوند بندگان خود را با انواع سختيها مى آزمايد و از طريق سختگيريهاى گوناگون آنان را به عبادت و پرستش وا مى دارد و به انواع ناملايمات و امور ناخوشايند گرفتارشان مى سازد، تا غرور را از دلهاى آنان بيرون برد و افتادگى را در جانهايشان بنشاند، و نيز تا آن [آزمايشها و سختيها] را، درهايى گشاده به سوى فضل و احسان خويش و اسبابِ آسان براى [رسيدن آنان به]گذشت و بخشايش خود قرار دهد.

امام صادق عليه السلام:خداوند ابا دارد از اين كه چيزها (امور) را جز از طريق اسباب فراهم آورد. از اين رو، براى هر چيزى، سببى قرار داده، و براى هر سبب، بيانى، و براى هر بيان، دانشى، و براى هر دانشى، درى. گويا هر كه آن در را شناخت، علم را فهميد و هر كس آن را نشناخت، جاهل ماند. آن در، همان رسول خدا صلى الله عليه و آله و ما هستيم.