نهى از ناسزاگويى به مردم

3 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:لا تَسُبُّوا الناسَ فَتَكتَسِبُوا العَداوةَ بَينَهُم. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به مردم ناسزا مگوييد كه با اين كار در ميان آنها دشمن پيدا مى كنيد.
۱.الكافي: 2/360/3.
نهج البلاغة:قالَ الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لَمّا سَمِعَ قَوما مِن أصحابِهِ يَسُبُّونَ أهلَ الشّامِ ـ: إنّي أكرَهُ لَكُم أن تَكُونُوا سَبّابِينَ، و لكِنَّكُم لو وَصَفتُم أعمالَهُم و ذَكَرتُم حالَهُم، كانَ أصوَبَ في القَولِ و أبلَغَ في العُذرِ، و قُلتُم مَكانَ سَبِّكُم إيّاهُم: اَللّهُمَّ احقُنْ دِماءَنا و دَماءَهُم. ۱ و فِي نَقْلٍ: كَرِهتُ لَكُم أن تَكُونُوا لَعّانِينَ شَتّامِينَ. ۲

نهج البلاغة: امام على عليه السلام آنگاه كه شنيد گروهى از يارانش به شاميان ناسزا مى گويند فرمود: من خوش ندارم كه شما ناسزا گو باشيد، بلكه اگر اعمال و رفتار و موقعيت [باطل] آنها را خاطرنشان كنيد، مؤثّرتر و در بيان عذر و حجّت رساتر و قانع كننده تر باشد. به جاى ناسزا گفتن به آنها، بگوييد: خدايا! خونهاى ما و آنان را حفظ كن. در نقلى ديگر آمده است:نهج البلاغة: امام على عليه السلام آنگاه كه شنيد گروهى از يارانش به شاميان ناسزا مى گويند فرمود: من خوش ندارم كه شما ناسزا گو باشيد، بلكه اگر اعمال و رفتار و موقعيت [باطل] آنها را خاطرنشان كنيد، مؤثّرتر و در بيان عذر و حجّت رساتر و قانع كننده تر باشد. به جاى ناسزا گفتن به آنها، بگوييد: خدايا! خونهاى ما و آنان را حفظ كن. در نقلى ديگر آمده است: من خوش

۱.نهج البلاغة: الخطبة 206.
۲.شرح نهج البلاغة: 3/181، انظر تمام الكلام.
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ لِقَنْبرٍ و قد رامَ أن يَشتِمَ شاتِمَهُ ـ: مَهْلاً يا قَنبرُ! دَعْ شاتِمَكَ مُهانا تُرْضِ الرَّحمنَ و تُسخِطُ الشَّيطانَ و تُعاقِبُ عَدُوَّكَ، فَوَالذي فَلَقَ الحَبَّةَ و بَرَأ النَّسَمَةَ ما أرضَى المؤمنُ رَبَّهُ بِمِثلِ الحِلْمِ، و لا أسخَطَ الشَّيطانَ بِمِثلِ الصَّمتِ، و لا عُوقِبَ الأحمَقُ بمِثلِ السُّكوتِ عَنهُ. ۱
امام على عليه السلامـ به قنبر، كه خواست به كسى كه بدو ناسزا گفته بود ناسزا گويد ـفرمود: آرام باش قنبر! دشنام گوىِ خود را خوار و سرشكسته بگذار، تا خداى رحمان را خشنود و شيطان را ناخشنود كرده و دشمنت را كيفر داده باشى. قسم به خدايى كه دانه را شكافت و خلايق را بيافريد، مؤمن، پروردگار خود را با چيزى همانند بردبارى و گذشت خشنود نكرد و شيطان را با حربه اى چون خاموشى به خشم نياورد و احمق به چيزى مانند سكوت در مقابل او مجازات نشد.
۱.الأمالي للمفيد: 118/2.