سزاى كسى كه سنّتى بگذارد
2 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن سَنَّ سُنَّةً حَسَنةً عُمِلَ بها مِن بَعدِهِ كانَ لَهُ أجرُهُ و مِثلُ اُجُورِهِم مِن غَيرِ أن يَنقُصَ مِن اُجُورِهم شيئا، و مَن سَنَّ سُنَّةً سَيِّئَةً فَعُمِلَ بها بَعدَهُ كانَ علَيهِ وِزرُهُ و مِثلُ أوزارِهِم مِن غَيرِ أن يَنقُصَ مِن أوزارِهِم شيئا. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه سنّت نيكويى بگذارد كه پس از مرگش بدان عمل شود، هم اجر خودش را دارد وهم به اندازه اجر كسانى كه به آن عمل مى كنند؛ بى آن كه از اجر ايشان چيزى كم شود. و هركه سنّت ناپسندى بنهد و پس از مرگش بدان رفتار شود، گنهكار است و به اندازه گناهان كسانى كه به آن سنّت عمل مى كنند نيز برايش گناه باشد؛ بى آن كه از گناه آنان چيزى كم شود.
۱.كنز العمّال: 43079.
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:أيُّما عَبدٍ مِن عِبادِ اللّهِ سَنَّ سُنَّةَ هُدىً كانَ لَهُ أجرٌ مِثلُ أجرِ مَن عَمِلَ بذلكَ مِن غَيرِ أن يُنقَصَ مِن اُجُورِهم شَيءٌ، و أيُّما عَبدٍ مِن عِبادِ اللّهِ سَنَّ سُنَّةَ ضَلالَةٍ كانَ علَيهِ مِثلُ وِزرِ مَن فَعَلَ ذلكَ مِن غَيرِ أن يُنقَصَ مِن أوزارِهِم شَيءٌ. ۱
امام باقر عليه السلام:هر بنده اى از بندگان خدا سنّت و روشى هدايتگر بگذارد، اجرش به اندازه اجر كسانى باشد كه بدان عمل مى كنند؛ بى آن كه از اجر آنان چيزى كاسته شود. و هر بنده اى از بندگانِ خدا، سنّت و روشى گمراه كننده بگذارد، گناهش به اندازه گناه كسانى است كه به آن رفتار مى كنند؛ بى آن كه از گناهان ايشان چيزى كاسته گردد.
۱.بحار الأنوار: 71/258/5.