حدیث دربارهسزاى كسى كه سنّتى بگذارد
الإمامُ الباقرُ عليه السلام:أيُّما عَبدٍ مِن عِبادِ اللّهِ سَنَّ سُنَّةَ هُدىً كانَ لَهُ أجرٌ مِثلُ أجرِ مَن عَمِلَ بذلكَ مِن غَيرِ أن يُنقَصَ مِن اُجُورِهم شَيءٌ، و أيُّما عَبدٍ مِن عِبادِ اللّهِ سَنَّ سُنَّةَ ضَلالَةٍ كانَ علَيهِ مِثلُ وِزرِ مَن فَعَلَ ذلكَ مِن غَيرِ أن يُنقَصَ مِن أوزارِهِم شَيءٌ. ۱
امام باقر عليه السلام:هر بنده اى از بندگان خدا سنّت و روشى هدايتگر بگذارد، اجرش به اندازه اجر كسانى باشد كه بدان عمل مى كنند؛ بى آن كه از اجر آنان چيزى كاسته شود. و هر بنده اى از بندگانِ خدا، سنّت و روشى گمراه كننده بگذارد، گناهش به اندازه گناه كسانى است كه به آن رفتار مى كنند؛ بى آن كه از گناهان ايشان چيزى كاسته گردد.
۱.بحار الأنوار: 71/258/5.