حدیث دربارهشعر ستوده
الدرّ المنثور عَنِ البُراءِ بنِ عَازِبٍ:قيلَ: يا رسولَ اللّهِ، إنّ أبا سُفيانَ بنَ الحرثِ بنِ عبدِ المُطَّلِبِ يَهجُوكَ، فقامَ ابنُ رَواحَةَ فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، اِئذَنْ لي فِيهِ.
قالَ: أنتَ الذي تقولُ: ثَبَّتَ اللّهُ؟ قالَ: نَعَم يا رسولَ اللّهِ، قلتُ:
ثَبَّتَ اللّهُ ما أعطاكَ مِن حَسَنٍ
تَثبِيتَ موسى و نَصرا مِثلَ ما نَصَرا
قالَ: و أنتَ يَفعَلُ اللّهُ بكَ مِثلَ ذلكَ.
ثُمّ وَثَبَ كَعبٌ فقالَ: يا رسولَ اللّهِ، ائذَنْ لي فيهِ.
فقالَ: أنتَ الذي تقولُ: هَمَّتْ؟ قالَ: نَعَم يا رسولَ اللّهِ، قلتُ:
هَمَّت سُخَينةُ أن تُغالِبَ رَبَّها
فَلْيَغْلِبَنَّ مُغالِبَ الغلاّبِ
قالَ: أما إنَّ اللّهَ لم يَنسَ لكَ ذلكَ. ۱
الدرّ المنثورـ به نقل از براء بن عازب ـ: به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض شد كه ابو سفيان بن حرث بن عبد المطّلب شما را هجو مى كند. پس، ابن رواحه برخاست و عرض كرد: اى رسول خدا! اجازه دهيد جواب او را بدهم. حضرت فرمود: تويى كه گفته اى: خدا استوار بدارد؟ عرض كرد: آرى، اى رسول خدا. من گفته ام:
خدا هر نيكويى را كه به تو داده است، استوار گرداند/
همچنان كه موسى را استوار داشت و پيروزت كند چنان كه او را پيروز كرد.
پيامبر فرمود: خدا با تو نيز چنين كناد.
سپس كعب برجست و عرض كرد: اى رسول خدا! به من رخصت دهيد جواب او را بدهم.
حضرت فرمود: تويى كه قصيده «هَمَّتْ» را سروده اى؟ عرض كرد: آرى، اى رسول خدا! من گفته ام:
سُخَينه ۲ كوشيد تا بر پروردگارش چيره شود/
ولى براى اين بايد بر كسى چيره بشود كه بر همه چيره است.
حضرت فرمود: بدان كه خدا اين را از تو فراموش نكرده است.