حدیث دربارههمنشينى با فرومايگان
امام صادق عليه السلام:زنهار از همنشينى با فرومايه؛ زيرا كه فرومايه به هيچ خيرى رهنمون نشود. ۳
۱.علل الشرائع: 527/1.
۲.قال الصّدوق رضوان اللّه عليه في «الفقيه» بعد نقل قوله عليه السلام: «إيّاكُم و مُخالَطَةَ السَّفِلَةِ؛ فإنّهُ لا يَؤولُ إلى خَيرٍ»: جاءت الأخبار في مَعنى السَّفلة على وجوهٍ، فمنها: أنَّ السَّفلة من يضرب بالطنبور، و منها: أنَّ السَّفلة من لم يسرَّه الإحسان و لا تسوؤه الإساءة، و السَّفلة: من ادَّعى الإمامة و ليس لها بأهل، و هذه كلّها أوصاف السَّفلة، من اجتمع فيه بعضها أو جميعها وجب اجتناب مخالطته.
كتاب من لا يحضره الفقيه: 3/165/3605.
۳.شيخ صدوق رضوان اللّه عليه در كتاب من لا يحضره الفقيه، بعد از نقل اين فرمايش امام عليه السلام كه: «زنهار از همنشينى با فرومايه؛ زيرا كه از فرومايه هيچ خيرى بر نمى خيزد»، مى نويسد: درباره معناى فرومايه اخبار گوناگونى آمده است. برخى روايات، فرومايه را كسى دانسته اند كه تنبور بزند؛ و برخى ديگر كسى را كه اگر به او خوبى كنى، خوشحال نشود و اگر بدى كنى، ناراحت نگردد و نيز به كسى كه به ناحق و بدون شايستگى، ادعاى امامت و پيشوايى كند فرومايه گفته شده است. همه اينها اوصاف و ويژگيهاى فرومايه است و هر كس، يكى يا همه آنها را داشته باشد، بايد از همنشينى با او دورى كرد.