حدیث دربارهناسزا گويى به على عليه السلام

عنه عليه السلام:ألا إنّكُم مُعْرَضُونَ على لَعْني و دُعايَ كذّابا فَمَن لَعَنَني كارِها مُكرَها يَعلَمُ اللّهُ أنّهُ كانَ مُكرَها وَرَدْتُ أنا و هو عَلى محمّدٍ صلى الله عليه و آله مَعا، و مَن أمسَكَ لِسانَهُ فلَم يَلْعَنّي سَبَقَني كَرَميَةِ سَهْمٍ أو لَمْحَةٍ بِالبَصَرِ، و مَن لَعَنَني مُنشَرِحا صَدرُهُ بِلَعْني فلا حِجابَ بَينَهُ و بينَ اللّهِ و لا حُجَّةَ لَهُ عِندَ محمّدٍ صلى الله عليه و آله. ۱

امام على عليه السلام:بدانيد كه شما را وادار خواهند كرد تا بر من لعنت فرستيد و دروغ گويم خوانيد. هركه از روى بى ميلى و اجبار مرا لعن و نفرين كند و خدا بداند كه به اجبار اين كار را كرده است من و او با هم بر محمّد صلى الله عليه و آله وارد شويم. و هركه زبانش را نگه دارد و نفرينم نكند، پيش از من، به سرعت تير يا چشم به هم زدنى، بر پيامبر وارد شود. و هركه با اختيار و ميل بر من لعن و نفرين فرستد، ميان او و خداوند پرده اى [نگهدارنده از عذاب الهى]نباشد و حجّت و بهانه اى به پيشگاه محمّد صلى الله عليه و آله ندارد.

۱.الأمالي للمفيد: 120/4.

کلیدواژه‌ها ناسزاگویی فهرست موضوعات عربی ناسزا گویی به علی علیه السلام

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از حكم كسى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را ناسزا گويد ـفرمود: نزديكترين كس به او مى تواند پيش از آن كه براى محاكمه نزد امام برده شود، وى را بكشد.

امام على عليه السلام:بزودى از شما خواسته خواهد شد كه مرا ناسزا گوييد، [عيبى ندارد]ناسزا بگوييد. و از شما خواسته خواهد شد كه از من بيزارى جوييد، گردن به تيغ بسپاريد [اما اين كار را نكنيد]؛ زيرا من بر سرشت اسلامم.

امام على عليه السلام:بدانيد كه بزودى [معاويه] به شما دستور خواهد داد تا مرا ناسزا گوييد و از من بيزارى جوييد؛ اما ناسزا [عيبى ندارد]بگوييد؛ زيرا ناسزا گفتن به من، موجب تزكيه من و باعث نجات [جان]شماست.

كنز العمّال:مردى يك نفر را به خدمت على عليه السلام آورد و عرض كرد: ديدم كه اين عدّه از دوزخى بودن تو سخن مى گويند، همگى فرار كردند، اما من اين يكى را گرفتم. على عليه السلام فرمود: آيا كسى را بكشم كه مرا نكشته است؟ مرد عرض كرد: او تو را دشنام مى داد. على عليه السلام فرمود: تو هم او را دشنام ده يا رهايش كن.

شرح نهج البلاغة:روايت شده كه امام على عليه السلام با اصحاب خود نشسته بود كه زنى زيبا روى از كنارشان گذشت. چشمهاى همه به او خيره گشت، حضرت فرمود: چشمهاى اين نرينِگان، حريصانه مى نگرد و اين نگريستن مايه تحريك آنان است. هرگاه يكى از شما زنى را ديد و از او خوشش آمد، با زن خود آميزش كند؛ زيرا كه او نيز زنى همانند زن خود اوست. يكى از خوارج گفت: خدا اين كافر را بكشد، چقدر مى فهمد! اصحاب حضرت از جا پريدند كه او را بكشند، امام عليه السلام فرمود: آرام باشيد، جواب دشنام، دشنام است يا چشم پوشى از گناه. ابن ابى الحديد مى نويسد: معاويه در آخر خطبه نماز جمعه مى گفت: خدايا! ابو تراب از دين تو برگشت و از راه تو منحرف شد، پس او را سخت لعنت كن و به عذابى دردناك گرفتارش ساز. او بخشنامه كرد كه اين جملات را در سراسر جهان اسلام بگويند. از آن پس، تا زمان خلافت عمر بن عبد العزيز آن را بر فراز منبرها مى گفتند.