موجبات بدبختى

امام صادق عليه السلامـ درباره كسى كه حسين عليه السلام را با آگاهى از حق (مقام) آن حضرت زيارت كند ـفرمود: اگر بدبخت باشد، خوشبخت نوشته مى شود و پيوسته در رحمت خداوند عزّ و جلّ غوطه مى خورَد.

امام صادق عليه السلامـ درباره كسى كه سوره «كافرون» و «اخلاص» را در نماز واجب بخواند ـفرمود: اگر بدبخت باشد، نامش از ديوان شور بختان پاك مى شود و در ديوان نيكبختان ثبت مى گردد.

امام صادق عليه السلامـ بعد از ذكر دعايى ـفرمود: هر بنده مؤمنى كه، با توجّه قلبى به خداوند عزّ و جلّ، اين دعاها را بخواند، خداوند حاجتش را برآورده سازد و چنانچه بدبخت باشد، اميد دارم كه خوشبخت گردد.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «گويند: اى پروردگار ما! بد بختيمان بر ما چيره گشت» ـفرمود: به سبب اعمال و كردارشان بدبخت شدند.

امام على عليه السلامـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـنوشت: على بن ابي طالب امر مى كند او (مالك) را به تقواى الهى و برگزيدن فرمان خدا و پيروى از واجبات و مستحبّات او، كه در كتابش (قرآن كريم) به آنها فرمان داده است و هيچ كس، جز به پيروى از آنها خوشبخت نمى گردد و هيچ كس جز با انكار و فرو گذاشتن آنها بدبخت نمى شود.

امام على عليه السلام:كسى كه آزمنديش زياد باشد، رنج و بدبختيش بسيار باشد.

امام على عليه السلام:از شيفته شدن به دنيا بپرهيز، كه براى تو بدبختى و گرفتارى مى آورد و موجب مى شود كه آنچه را ماندنى است، به آنچه رفتنى است، بفروشى.

امام على عليه السلام:آزمندى، يكى از دو بدبختى است.

امام على عليه السلام:علّت بدبختى، دنيا دوستى است.

امام على عليه السلامـ در شرح آفرينش آدم عليه السلام ـفرمود: خداوند سبحان فرمود:«بر آدم سجده كنيد. پس همه سجده كردند، مگر ابليس» غرور و نخوت او را فرا گرفت و بدبختى بر وجود وى چيره گشت و به آفرينش [خود] از آتش باليد و آفرينش [آدم از]گِلِ خشك را خوار شمرد.