زكات ظاهرى و باطنى

امام على عليه السلام:صدقات (زكات) براى كسانى است كه نه در كارهاى دولتى دستى دارند، نه از ساخت و ساز (بنّايى) سهمى، نه براى تجارت و كسب و كار، سرمايه اى و نه از كارگرى، آگاهى و توانايى. از اين رو، خداوند در اموال توانگران به اندازه اى كه قوتِ آنان را تأمين و گرفتارى شان را برطرف كند، حقّى واجب كرده است. خداى سبحان كسانى را كه اين صدقات (زكات) به آنها تعلّق مى گيرد، بر شمرده و فرموده است: «جز اين نيست كه صدقات (زكات) براى فقيران و مسكينان و تحصيلداران آن است و نيز براى به دست آوردن دل [مخالفان] و آزاد كردن بندگان و قرضداران و انفاق در راه خدا و در راه ماندگان».

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «جز اين نيست كه صدقات براى فقيران است و.» ـفرمود: فقير كسى است كه دست گدايى به سوى مردم دراز نمى كند و مسكين وضعش از فقير بدتر است و بائس از همه آنان بينواتر است.

الكافىـ به نقل از مفضّل ـ: خدمت امام صادق عليه السلام بودم كه شخصى از حضرت پرسيد: زكات واجب مال چقدر است؟ فرمود: مقصودت زكات ظاهرى است يا باطنى؟ عرض كرد: هر دو. فرمود: زكات ظاهرى در هر هزار درهم بيست و پنج درهم واجب است و زكات باطنى اين است كه وقتى برادرت به چيزى نيازمندتر از تو بود، او را بر خود ترجيح دهى.