مرز بخشندگى

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بخشنده كسى است كه در اموال خود و براى رضاى خدا، بخشندگى داشته باشد. كسى كه در راه معصيت خدا دست و دل باز باشد، خشم و ناخشنودى خدا را براى خود آورده است. چنين كسى، بخيل ترين مردمان نسبت به خود است، چه رسد به ديگران.

امام على عليه السلام:بخشنده باش اما ولخرج مباش، صرفه جو باش اما سختگير مباش.

امام صادق عليه السلام:انسان بخشنده، آن ولخرجى نيست كه اموال خود را نابجا حيف و ميل كند، بلكه بخشنده، كسى است كه زكات و ديگر حقوق مالى را كه خداوند عزّ و جلّ بر او واجب كرده است، بپردازد.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از حد و مرز بخشندگى ـفرمود: حقوقى را كه خداوند بر اموال تو واجب كرده است، خارج كنى و آن را در جاى خودش قرار دهى.

امام صادق عليه السلام:سخاوتمندِ كريم كسى است كه اموال خود را به حق خرج كند.

امام صادق عليه السلام:بخشندگى آن است كه نفْس بنده از طلب حرام صرف نظر كند و هرگاه به مال حلالى دست يافت، با رضايت خاطر آن را در راه طاعت خداوند عزّ و جلّ خرج كند.

امام صادق عليه السلام:بخشندگى آن است كه بى خواهش كسى صورت گيرد؛ اما آن بخشندگى كه در مقابل درخواست انجام گيرد، ناشى از شرمندگى و براى فرار از نكوهش است.

امام صادق عليه السلام:مؤمن در دين نيرومند است. و سخاوتش به جا و به حق.

امام عسكرى عليه السلام:بخشندگى اندازه اى دارد كه اگر از آن فراتر رود اسراف است.