هر كه مؤمنى را شاد كند خدا را شاد كرده است

بحار الأنوار:مردى از اهل رى گفت: يكى از دبيران يحيى بن خالد فرمانرواى ما شد. من مقدارى بدهكار بودم و او آنها را از من مطالبه مى كرد. به من گفته شد كه او به اين مذهب معتقد است. من تصميم گرفتم به درگاه خداوند متعال بگريزم. پس به حج رفتم و خدمت سرور صابرم موسى بن جعفر عليه السلام مشرف شدم و از وضعيت خود نزد آن بزرگوار شِكوه كردم. آن حضرت نوشته اى همراهم كرد كه در آن نوشته شده بود: «به نام خداوند بخشنده مهربان؛ بدان كه زير عرش خدا سايه اى است كه تنها آن كس در آن بيارمد كه به برادرش نيكى كند، يا غمى از او بزدايد، يا دلش را شاد گرداند. و اين شخص برادر توست، و السلام». از حج برگشتم. و نامه حضرت را به او دادم. او ايستاد و آن را بوسيد و خواند. سپس دستور داد اموال و جامه هاى او را آوردند و آنها را