معناى سجود

امام رضا عليه السلام:نزديكترين حال بنده به خداوند عزّ و جلّ زمانى است كه در سجود است. و اين سخن خداوند تبارك و تعالى است، آن جا كه مى فرمايد: «سجده كن و [به خدا]نزديك شو».

امام على عليه السلام:سجود جسمانى، عبارت است از گذاشتن قسمتهاى شريف صورت بر خاك و نهادن كف دستها و نوك پاها به زمين، با خشوعِ قلب و نيّتِ خالص. و سجود روحانى، خالى كردن دل است از امور فانى و روى آوردن با تمام وجود به آنچه ماندنى و جاويدان است و بركندن لباس كبر و غرور و بريدن علايق و تعلّقات دنيوى و آراسته شدن به خُلق و خويهاى نبوى.

امام على عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از معناى سجود [در حال نماز] ـفرمود: معنايش اين است كه مرا از خاك آفريدى و برداشتن سر از سجود معنايش اين است كه مرا از خاك بيرون آوردى و سجده دوم، يعنى مرا به خاك بر مى گردانى و سر برداشتن از سجده دوم، يعنى بار ديگر مرا از خاك بيرون مى آورى [اما] و جمله سبحان ربّى الأعلى؛ «سبحان» يعنى پاك و منزّه دانستن خدا [از مرتبه مخلوقان] و «ربّى» يعنى آفريدگار من و «اعلى» يعنى بر فراز آسمان هاى خود جاى دارد به طورى كه بندگان همگى زير دست او و مقهور عزّت و شكوه اويند و اوست كه همگان را تدبير مى كند و هر عروجى به سوى اوست.