جوانمردى در سفر

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به شهاب بن عبد ربّه درباره بخشش به برادران در مسافرت ـفرمود: اى شهاب! اين كار را مكن؛ زيرا اگر تو گشاده دستى كنى و آنها نيز [از روى ناچارى]گشاده دستى كنند، به آنان اجحاف كرده باشى و اگر خود دارى كنند، آنان را خوار و خجلت زده كرده باشى؛ پس با افراد هم سطح خودت همسفر شو، با هم سطح خود همسفر شو.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره جوانمردى در سفر ـفرمود: جوانمردى در سفر عبارت است از: بخشيدن زاد و توشه [خود به همراهان]و خوش اخلاقى و شوخى كردن، به شرط آن كه معصيت خدا نباشد.

امام على عليه السلام:جوانمردى (مروّت) در سفر عبارت است از: بخشيدن ره توشه [خود به همراهان]، كمتر ناسازگارى كردن با همسفران، و بسيار به ياد خداوند عزّ و جلّ بودن در هر فراز و نشيب و هر فرود آمدن و برخاستن و نشستنى.

امام صادق عليه السلام:جوانمردى در سفر عبارت است از: ره توشه زياد و خوب و بخشش آن به همسفرانت، و كتمان اسرار آنان بعد از جدا شدن از آنها، و شوخى فراوان در آنچه كه خداوند عزّ و جلّ را به خشم نياورد.