بالا رفتن ارواح به آسمان دروقت خواب

امام صادق عليه السلامـ در سفارش به عبد اللّه بن جندب ـفرمود: اى پسر جندب! شب كم بخواب و روز كم سخن بگو؛ زيرا در بدن آدمى عضوى كم سپاس تر از چشم و زبان نيست. مادر سليمان به سليمان عليه السلام گفت: فرزندم! از خواب بپرهيز؛ زيرا خواب [زياد]، تو را در آن روزى كه مردم به اعمال خود نيازمندند، تهيدست مى گرداند.

امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ از پر خوابى و بيكارىِ زياد، نفرت دارد.

امام صادق عليه السلام:پر خوابى، باعث از دست رفتن دين و دنياست.

امام كاظم عليه السلام:چشمانت را به پر خوابى عادت مده؛ زيرا چشم ها نا سپاس ترين عضو بدن هستند.

امام كاظم عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ، از بنده پر خوابِ بي كار نفرت دارد.

امام عسكرى عليه السلام:هر كه زياد بخوابد، خواب هاى پريشان بيند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـفرمود: اى على! ارواح شيعيان تو، چه در خواب و چه موقع مرگ، به آسمان بالا مى رود و همان گونه كه مردم به هلال ماه مى نگرند، فرشتگان از شوقِ آنها و مشاهده منزلتشان نزد خداوند عزّ و جلّ، به ايشان مى نگرند.

امام على عليه السلام:مسلمان در حال جنابت نمى خوابد و جز با طهارت به خواب نمى رود؛ زيرا روح مؤمن به سوى خداوند عزّ و جلّ مى رود و خدا آن را مى پذيرد و بركتش مى دهد و چنانچه اجلش رسيده باشد، آن را در پناه رحمت خود قرار مى دهد و اگر هنوز اجلش نرسيده باشد، آن را به همراه فرشتگان امين خود مى فرستد و آن را به كالبدش بر مى گردانند.

امام باقر عليه السلام:به خدا سوگند، هيچ بنده اى از شيعيان ما نخوابد، مگر اينكه خداوند عزّ و جلّ روح او را به آسمان بالا برد و آن را بركت دهد. پس، اگر اجلش رسيده باشد، آن را در گنجينه هاى رحمت خود و در باغ هاى بهشت و در سايه عرش خويش قرار مى دهد و اگر اجلش بعداً باشد، آن را همراه دسته اى از فرشتگان امين خود مى فرستد تا به كالبدى كه از آن بيرون آمده است برگردانند و در آن آرام گيرد.