حدیث دربارهكسانى كه خداوند بى راهشان مى گذارد
عنه عليه السلامـ في صِفاتِ الفُسّاقِ ـ: و آخَرُ قد تَسَمّى عالِما و لَيس بِهِ، فاقتَبسَ جَهائلَ مِن جُهّالٍ، و أضالِيلَ مِن ضُلاّلٍ. فالصُّورَةُ صُورَةُ إنسانٍ، و القَلبُ قَلبُ حَيَوانٍ، لا يَعرِفُ بابَ الهُدى فيَتَّبِعَهُ، و لا بابَ العَمى فيَصُدَّ عَنهُ، و ذلكَ مَيِّتُ الأحياءِ. ۱
امام على عليه السلامـ درباره صفات فاسقان ـفرمود: و ديگرى كه خود را دانا مى داند، اما دانا نيست؛ زيرا كه از نادانان قدرى نادانى و از گمراهان مشتى گمراهى فراهم آورده است. پس، صورتش صورت انسان است و دلش دل حيوان؛ نه راه راست را مى شناسد تا آن را بپيمايد و نه گمراهى را تا از آن دورى گزيند، او مرده زندگان است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 87.