حدیث دربارهنهى از تعرّب بعد از هجرت

میزان الحکمه ج ۱۲، ص ۵۶۴، ح ۲۱۱۰۷

امام صادق علیه‌السلام

نهى از تعرّب بعد از هجرت

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:إنّما الغَريبُ الّذي يَكونُ في دارِ الشِّركِ. ۱

امام صادق عليه السلام:غريب، در حقيقت، كسى است كه در سرزمين شرك باشد.

۱.وسائل الشيعة: 11 / 76 / 5.

کلیدواژه‌ها هجرت نهی از تعرب بعد از هجرت

احادیث دیگر این موضوع

۷

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـفرمود: بعد از هجرت، تعرّب [جايز]نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بعد از هجرت، تعرّب [جايز]نيست و بعد از فتح، هجرتى در كار نمى باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من از هر مسلمانى كه در دار الحرب با مشركى زندگى كند، بيزارم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند هيچ عملى را از مشركى كه بعد از مسلمان شدن مشرك شده باشد نمى پذيرد، مگر اينكه از مشركان جدا شود و به مسلمانان بپيوندد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در دار الحرب اقامت نگزيند مگر فاسقى كه ديگر در پناه اسلام نباشد.

كنز العمّالـ به نقل از جَرير بَجَلى ـ: رسول خدا صلى الله عليه و آله سپاهى به سوى خثعم گسيل داشت. عدّه اى از مردم آن [كه مسلمان بودند ولى با مشركان زندگى مى كردند با مشاهده سپاه] به سجده پناه بردند، اما در ميان آنان كشتار صورت گرفت. اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد؛ پيامبر دستور داد نصف ديه آنان پرداخت شود و فرمود: من از هر مسلمانِ مقيم در ميان مشركان بيزارم. عرض كردند: چرا، اى رسول خدا؟ فرمود: مسلمان و مشرك نبايد در يك جا با هم زندگى كنند.

امام رضا عليه السلام:خداوند تعرّب بعد از هجرت را حرام فرمود؛ چون باعث برگشتن از دين و دست شستن از يارى پيامبران و حجّتها [ى خدا] عليهم السلام و نيز تباهى و از بين بردن حقّ هر صاحب حقّى مى شود، چون با باديه نشينان همنشين مى شود و همچنين اگر كسى دين را كاملاً شناخت، براى او جايز نيست در ميان مردمان نادان و بى خبر [از دين و معارف آن] سكونت كند؛ چون بيم آن مى رود كه دست از علم بردارد و با نادانان در آيد و در جهل غوطه ور شود.