حدیث دربارهنهى از تعرّب بعد از هجرت
كنز العمّال عن جَرير البَجَليّ:بَعَثَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله سَرِيَّةً إلى خَثعَمَ، فاعتَصَمَ ناسٌ مِنهُم بالسُّجودِ، فأسرَعَ فيهِمُ القَتلُ، فبَلَغَ ذلكَ النَّبيَّ صلى الله عليه و آله فأمَرَ لَهُمُ النَّبيُّ صلى الله عليه و آله بنِصفِ العَقلِ، و قالَ: أنا بَريءٌ مِن كُلِّ مُسلِمٍ مُقيمٍ بَينَ أظهُرِ المُشرِكينَ. قالوا: يا رسولَ اللّهِ، و لِمَ؟ قالَ: لا تَراءى ناراهُما. ۱
كنز العمّالـ به نقل از جَرير بَجَلى ـ: رسول خدا صلى الله عليه و آله سپاهى به سوى خثعم گسيل داشت. عدّه اى از مردم آن [كه مسلمان بودند ولى با مشركان زندگى مى كردند با مشاهده سپاه] به سجده پناه بردند، اما در ميان آنان كشتار صورت گرفت. اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد؛ پيامبر دستور داد نصف ديه آنان پرداخت شود و فرمود: من از هر مسلمانِ مقيم در ميان مشركان بيزارم. عرض كردند: چرا، اى رسول خدا؟ فرمود: مسلمان و مشرك نبايد در يك جا با هم زندگى كنند.
۱.كنز العمّال: 46296.