حدیث دربارهنشانه هاى نفاق
الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلام:المُنافِقُ يَنهى و لا يَنتَهي، و يأمُرُ بما لا يأتي، إذا قامَ في الصَّلاةِ اعتَرَضَ، و إذا رَكَعَ رَبَضَ، و إذا سَجَدَ نَقَرَ، و إذا جَلَسَ شَغَرَ، يُمسي و هَمُّهُ الطَّعامُ و هُو مُفطِرٌ، و يُصبِحُ و هَمُّهُ النَّومُ و لَم يَسهَرْ، إن حَدَّثَكَ كَذبَكَ، و إن وَعَدَكَ أخلَفَكَ، و إنِ ائتَمَنتَهُ خانَكَ، و إن خالَفتَهُ اغتابَكَ. ۱
امام زين العابدين عليه السلام:منافق نهى مى كند و خود نهى نمى پذيرد، به آنچه دستور مى دهد خودش عمل نمى كند، چون به نماز ايستد به چپ و راست مى نگرد، چون ركوع كند خود را به زمين اندازد، چون سجده كند [مانند پرندگان] منقار به زمين زند و چون بنشيند نيم خيز نشيند ۲، چون شب شود با اينكه روزه نداشته است همه اش به فكر خوردن غذاست و در روز با آنكه شب زنده دارى نكرده است، همّ و غمش خفتن است. اگر سخنى (حديثى) به تو گويد، دروغ گويد و اگر به تو و عده اى دهد، خلف وعده كند و اگر به او اعتماد كنى و امانتى سپارى به تو خيانت كند و اگر با او مخالفت كنى، پشت سرت بدگويى كند.