حدیث دربارهنعمت هاى پياپى و مهلت دهى خداوند

میزان الحکمه ج ۱۲، ص ۲۹۱، ح ۲۰۴۶۴

امام صادق علیه‌السلام

نعمت هاى پياپى و مهلت دهى خداوند

عنه عليه السلامـ لمّا قالَ لَهُ قائلٌ: سَألتُ اللّهَ أن يَرزُقَني مالاً و ولدا و دارا فرَزَقَني، و قد خِفتُ أن يكونَ ذلكَ استِدراجا ـ: أما و اللّهِ مَعَ الحَمدِ فلا. ۱

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به فردى كه عرض كرد: از خداوند مسألت كردم كه به من مال و فرزند و خانه اى روزى كند و روزيم فرمود و اينك مى ترسم كه اينها از باب استدراج و مهلت دهى باشد ـفرمود: به خدا سوگند كه اگر با حمد و سپاس همراه باشد، چنين نخواهد بود.

۱.الكافي: 2 / 97 / 17.

کلیدواژه‌ها نعمت نعمت های پیاپی و مهلت دهی خداوند حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از ناز پروردگى بپرهيزيد؛ زيرا كه بندگان خدا ناز پرورده نيستند.

امام على عليه السلام:اى فرزند آدم! هرگاه ديدى كه گناه مى كنى و با اين حال پروردگار پاك نعمت هايش را پياپى به تو ارزانى مى دارد، از او برحذر باش.

امام على عليه السلام:بسا كسى كه نعمت براى او [مايه]بلا و گرفتارى است.

امام على عليه السلام:بسا كسى كه به سبب احسان [خداوند] به او، كم كم به عذاب نزديك شده است و بسا كسى كه به سبب پرده پوشى خداوند بر او، مغرور گشته است و بسا كسى كه به سبب ستايش مردمان از او، فريب خورده است و خداوند هيچ كس را به چيزى مانند مهلت دادن به او نيازموده است.

امام على عليه السلام:اى مردم! همان گونه كه خداوند شما را از سختى و عذاب ترسان مى بيند بايد از نعمت نيز هراسان ببيند؛ زيرا هر كه دَرِ نعمت به رويش گشوده شود و آن را مهلت خداوندى نداند از پيشامدى ترسناك خود را ايمن پنداشته است و هر كس به تنگدستى گرفتار آيد و آن را آزمايشى [الهى] نداند، پاداشى را كه در انتظار اوست از دست داده است.

امام على عليه السلام:بسا كسى كه به او نعمت داده شده و به سبب اين احسان تدريجاً به عذاب نزديك مى شود و اى بسا كسى كه به نظر مردم بلا زده است اما در واقع [با اين بلا]به او احسان مى شود.

امام على عليه السلام:بسا نعمت داده اى كه به تدريج به خشم خدا نزديكتر مى شود و بسا بلا زده اى كه با آن بلا به او خوبى مى شود.

امام على عليه السلامـ در وصف دنيا طلبان ـفرمود: دنيا آنان را به كوره راه مى برد و ديدگانشان را از ديدن نشانه هاى هدايت فرو پوشانيده است. از اين رو، در حيرتكده دنيا سرگشته اند و در نعمت هاى آن غرقه و دنيا را خداوندگار خويش گرفته اند.