حدیث دربارهكسانى كه خداوند به آنان نعمت داده است

میزان الحکمه ج ۱۲، ص ۲۷۷، ح ۲۰۴۰۷

امام صادق علیه‌السلام

كسانى كه خداوند به آنان نعمت داده است

الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ فى قوله تعالى: «وَ ذَكرِّهُم بأيّام اللّه» ـ: بِآلائهِ، يَعني نِعَمَهُ. ۱

امام صادق عليه السلامـ درباره همين آيه ـفرمود: يعنى الطاف و نعمت هاى خداوند.

۱.تفسير العيّاشي: 2 / 222 / 2.

کلیدواژه‌ها نعمت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون کسانی که خداوند به آنان نعمت داده است

احادیث دیگر این موضوع

۵

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «و ايّام خدا را به آنان يادآورى كن» ـفرمود: يعنى نعمت ها و الطاف او را.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره همين آيه ـفرمود: ايّام اللّه، نعمت هاى اوست و بلاىِ او، همان كيفرهاى خداوند سبحان است.

امام على عليه السلام:پس، فرستادگان خود را در ميان آنان برانگيخت و پيامبرانش را پياپى به سوى ايشان فرستاد. تا از آنان بخواهند عهد و پيمان الهى را كه در فطرت ايشان است ادا كنند و نعمت فراموش شده فطرت او را به يادشان آورند.

امام على عليه السلام:مردى از انصار خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! من تحملّ دورى شما را ندارم. هرگاه به منزلم مى روم به ياد شما مى افتم و خانه ام را ترك مى كنم و مى آيم تا شما را ببينم چون شما را دوست دارم. اما به اين فكر هستم كه چون روز قيامت شود و شما به بهشت روى و به عاليترين درجه بهشت برده شوى، من چگونه به شما دسترسى پيدا كنم، اى پيامبر خدا؟ در اين هنگام آيه «و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمره نعمت داده شدگانى چون پيامبران و. خواهند بود.» نازل شد. پيامبر صلى الله عليه و آله آن مرد را صدا زد و به عنوان خبر خوش، آن آيه را براى او خواند.

بحار الأنوارـ به نقل از سليمان ديلمى ـ: خدمت امام صادق عليه السلام بودم كه ابو بصير وارد شد در حالى كه نفَسش گرفت. وقتى در مكانى نشست حضرت خطاب به او فرمود: اى ابا محمّد! اين نفَسِ بلند براى چيست؟! عرض كرد: فدايت شوم يا بن رسول اللّه، سنّم زياد شده و استخوان هايم سست گرديده و اجلم نزديك گشته است و نمى دانم در آخرت چه وضعى خواهم داشت؟ امام صادق عليه السلام فرمود: اى ابا محمّد! تو چنين سخنى مى گويى؟! عرض كرد: چگونه نگويم؟! حضرت سخنى گفت و سپس فرمود: اى ابا محمّد! خداوند در كتاب مبين خود تو را ياد كرده است، آنجا كه مى فرمايد: «آنان با كسانى هستند كه خداوند به ايشان نعمت داده است [يعنى]با پيامبران.». در اين آيه [مقصود از]پيامبران، رسول خداست و ما صدّيقان و گواهانيم و شما همان درستكاران. پس، اى ابا محمّد! خودتان را اهل صلاح و درستكارى بدانيد، همچنان كه خداوند شما را [با اين وصف]نام برده است.