حدیث دربارهكسانى كه خداوند به آنان نعمت داده است

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:فبَعَثَ فيهِم رُسُلَهُ، و واتَرَ إلَيهِم أنبياءَهُ، لِيَستأدُوهُم مِيثاقَ فِطرَتِهِ، و يُذَكِّروهُم مَنسِيَّ نِعمَتِهِ. ۱

امام على عليه السلام:پس، فرستادگان خود را در ميان آنان برانگيخت و پيامبرانش را پياپى به سوى ايشان فرستاد. تا از آنان بخواهند عهد و پيمان الهى را كه در فطرت ايشان است ادا كنند و نعمت فراموش شده فطرت او را به يادشان آورند.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 1.

کلیدواژه‌ها نعمت حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های گوناگون کسانی که خداوند به آنان نعمت داده است

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «و ايّام خدا را به آنان يادآورى كن» ـفرمود: يعنى نعمت ها و الطاف او را.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره همين آيه ـفرمود: ايّام اللّه، نعمت هاى اوست و بلاىِ او، همان كيفرهاى خداوند سبحان است.

امام صادق عليه السلامـ درباره همين آيه ـفرمود: يعنى الطاف و نعمت هاى خداوند.

امام على عليه السلام:مردى از انصار خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد: اى رسول خدا! من تحملّ دورى شما را ندارم. هرگاه به منزلم مى روم به ياد شما مى افتم و خانه ام را ترك مى كنم و مى آيم تا شما را ببينم چون شما را دوست دارم. اما به اين فكر هستم كه چون روز قيامت شود و شما به بهشت روى و به عاليترين درجه بهشت برده شوى، من چگونه به شما دسترسى پيدا كنم، اى پيامبر خدا؟ در اين هنگام آيه «و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند در زمره نعمت داده شدگانى چون پيامبران و. خواهند بود.» نازل شد. پيامبر صلى الله عليه و آله آن مرد را صدا زد و به عنوان خبر خوش، آن آيه را براى او خواند.

بحار الأنوارـ به نقل از سليمان ديلمى ـ: خدمت امام صادق عليه السلام بودم كه ابو بصير وارد شد در حالى كه نفَسش گرفت. وقتى در مكانى نشست حضرت خطاب به او فرمود: اى ابا محمّد! اين نفَسِ بلند براى چيست؟! عرض كرد: فدايت شوم يا بن رسول اللّه، سنّم زياد شده و استخوان هايم سست گرديده و اجلم نزديك گشته است و نمى دانم در آخرت چه وضعى خواهم داشت؟ امام صادق عليه السلام فرمود: اى ابا محمّد! تو چنين سخنى مى گويى؟! عرض كرد: چگونه نگويم؟! حضرت سخنى گفت و سپس فرمود: اى ابا محمّد! خداوند در كتاب مبين خود تو را ياد كرده است، آنجا كه مى فرمايد: «آنان با كسانى هستند كه خداوند به ايشان نعمت داده است [يعنى]با پيامبران.». در اين آيه [مقصود از]پيامبران، رسول خداست و ما صدّيقان و گواهانيم و شما همان درستكاران. پس، اى ابا محمّد! خودتان را اهل صلاح و درستكارى بدانيد، همچنان كه خداوند شما را [با اين وصف]نام برده است.