کتابخانه حدیث شیعه

حدیث دربارهگواهى دادن پيامبران عليهم السلام

میزان الحکمه ج ۱۲، ص ۳۴، ح ۱۹۸۴۱
پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله
گواهى دادن پيامبران عليهم السلام
الطبقات الكبرى عن عبد الحَميدِ بن جعفرٍ عن أبيهِ:كانَ الزّبيرُ ابنُ باطا ـ و كانَ أعلَمَ اليَهودِ ـ يقولُ: إنّي وَجَدتُ سِفرا كانَ أبي يَختِمُهُ علَيَّ، فيه ذِكرُ أحمَدَ نَبيٍّ يَخرُجُ بأرضِ القُرظِ صِفَتُهُ كذا و كذا، فتَحدَّثَ بهِ الزّبيرُ بعدَ أبيهِ و النُّبيُّ صلى الله عليه و آله لَم يُبعَث، فما هُو إلاّ أن سَمِعَ بالنَّبيِّ صلى الله عليه و آله قد خَرَجَ بمَكّةَ حتّى عَمَدَ إلى ذلكَ السِّفرِ فمَحاهُ و كَتَمَ شأنَ النّبيِّ صلى الله عليه و آله و قالَ: لَيسَ بهِ! ۱
الطبقات الكبرىـ به نقل از عبد الحميد بن جعفر ـ: زبير بن باطا، كه عالمترين فرد يهود بود، مى گفت: من به كتابى دسترسى پيدا كردم كه پدرم آن را از من پنهان نگه مى داشت. در آن كتاب از پيامبرى به نام «احمد» ياد شده بود كه در سرزمين قرظ [بنى قريظه]ظهور مى كند و خصوصيّاتش چنين و چنان است. زبير بعد از مرگ پدرش و زمانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله هنوز مبعوث نشده بود، اين مطلب را بارها بازگو مى كرد. امّا همين كه شنيد پيامبر صلى الله عليه و آله در مكّه ظهور كرده است، مطالب آن كتاب را پاك كرد و موضوعِ پيامبر را كتمان نمود و گفت: اين شخص آن پيامبر نيست.
۱.الطبقات الكبرى: 1 / 159.
کلیدواژه‌ها محمد پیامبر خداصلی الله علیه وآلهگواهی دادن پیامبران علیهم السلام

احادیث دیگر این موضوع

۸
الطبقات الكبرى:خداوند به يعقوب وحى كرد كه من از نسل تو شاهان و پيامبرانى برخواهم انگيخت تا آنگاه كه پيامبر مكّى را مبعوث كنم كه امّت او معبد بيت المقدس را مى سازند و او خاتم پيامبران و نامش احمد است.
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به سؤال از آغاز كار ايشان [و اينكه از چه زمان پيامبر بوده است؟] ـفرمود: [من همان]دعاى ابراهيم و بشارت عيسى [هستم] و مادرم [هنگام تولّد من]ديد نورى از او بيرون مى آيد و بر اثر آن كاخ هاى شام نمايان شد.
الدرّ المنثور:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از يهود سؤال كرد و فرمود: شما را به آن كتابى كه مى خوانيد سوگند، آيا در آن آمده است كه عيسى به آمدن من بشارت داده و گفته كه پيامبرى به نام احمد سوى شما مى آيد؟ يهوديان گفتند: آرى، ما در كتابمان نام تو را مى يابيم، اما از تو خوشمان نمى آيد؛ زيرا كه تو اموال را حلال مى كنى و خون ها را مى ريزى. پس، خداوند اين آيه را فرو فرستاد: «كسى كه دشمن خدا و فرشتگان او و فرستادگانش باشد پس به تحقيق خدا نيز دشمن كافران است».
امام على عليه السلامـ در حديثى ـ:. تا آنكه خداوند سبحان محمّد رسول اللّه صلى الله عليه و آله را برانگيخت. در حالى كه از پيامبران [گذشته]براى [بشارت دادن به آمدن] او پيمان گرفته شده بود و نشانه هايش شهرت داشت.
الاحتجاج:در مناظره امام رضا عليه السلام با پيروان اديان و عقايد مختلف آمده است: رأس الجالوت گفت: چگونه نبوّت محمّد صلى الله عليه و آله را ثابت مى كنى؟ امام رضا عليه السلام فرمود: موسى بن عمران و عيسى بن مريم و داوود، اين جانشين خدا در روى زمين، به نبوّت او شهادت داده اند. رأس الجالوت گفت: ثابت كن كه موسى بن عمران چنين چيزى گفته است! حضرت رضا عليه السلام فرمود: اى يهودى! مى دانى كه موسى به بنى اسرائيل سفارش كرد و فرمود: در آينده پيامبرى از برادران شما خواهد آمد. او را تصديق كنيد و به سخنانش گوش دهيد. اگر از خويشاوندى اسرائيل با اسماعيل و نسبى كه از جانب ابراهيم عليه السلام با يكديگر دارند اطلاع دارى، آيا فرزندان اسرائيل برادرانى غير از فرزندان اسماعيل داشته اند؟ رأس الجالوت گفت: اين سخن موسى است و ما آن را ردّ نمى كنيم. حضرت رضا عليه السلام فرمود: آيا از برادران بنى اسرائيل پيامبرى غير از محمّد صلى الله عليه و آله براى شما آمده است؟ گفت: نه. حضرت رضا عليه السلام فرمود: آيا نه اينكه چنين مطلبى در ميان شما حقيقت دارد؟ گفت: چرا، اما دوست دارم آن را از تورات براى من بيان كنى. حضرت رضا عليه السلام فرمود: آيا انكار مى كنى كه تورات به شما مى گويد: نور از جانب طور سينا آمد و از كوه ساعير براى مردم پرتو افكند و از كوه فاران براى ما آشكار شد؟ رأس الجالوت گفت: اين جملات را مى دانم، اما تفسير آنها را نمى دانم. حضرت رضا عليه السلام فرمود: من به تو مى گويم. اما اينكه مى گويد: نور از جانب طور سينا آمد، مقصود از آن نور، وحى خداى تبارك و تعالى است كه خداوند در كوه طور سينا بر موسى نازل فرمود و اينكه مى گويد: و در كوه ساعير براى مردم پرتو افكند، مقصود همان كوهى است كه وقتى عيسى بن مريم عليه السلام روى آن بود خداوند عزّ و جلّ به او وحى فرستاد و اينكه مى گويد: و از كوه فاران براى ما آشكار شد، مقصود كوهى است از كوه هاى مكّه كه ميان آن كوه و مكّه يكى دو روز راه است. به گفته خود تو و يارانت، شعياى نبى در تورات گفته است: دو سواره ديدم كه زمين براى آنها درخشيد: يكى سوار بر الاغى بود و ديگرى سوار بر اشترى. آن الاغ سوار كيست و آن اشتر سوار چه كسى؟ رأس الجالوت گفت: نمى دانم. شما مرا از آن دو آگاه كن! حضرت فرمود: آن الاغ سوار، عيسى است و آن اشتر سوار محمّد صلى الله عليه و آله است. آيا منكر چنين چيزى در توارت هستى؟ گفت: نه، انكارش نمى كنم. حضرت رضا عليه السلام سپس فرمود: آيا حيقوق نبى را مى شناسى؟ گفت: آرى، كاملاً مى شناسمش! فرمود: او گفته ـ و كتاب شما نيز گوياى آن است ـ كه خداى متعال از كوه فاران بيان را آورد و آسمان ها از ذِكر تسبيح احمد و امّت او پُر شد. او سواران خود را در دريا به حركت در مى آورد همچنان كه در خشكى نيز. بعد از ويرانى بيت المقدس كتاب جديدى ـ مقصودش قرآن است ـ مى آورد. آيا اين را مى پذيرى و به آن ايمان دارى؟ رأس الجالوت گفت: البته اين را حيقوق نبى گفته است و ما گفته او را انكار نمى كنيم. حضرت رضا عليه السلام فرمود: داوود عليه السلام نيز در زبور خود، كه تو آن را مى خوانى، گفته است: خدايا! بعد از دوره فترت، آن برپا دارنده سنّت را بفرست. آيا غير از محمّد صلى الله عليه و آله پيامبرى مى شناسى كه بعد از دوره فترت، سنّت را برپا داشته باشد؟ رأس الجالوت گفت: اين گفته داوود است و ما آن را قبول داريم و انكارش نمى كنيم، ليكن مقصود از او، عيسى عليه السلام است و روزگار او همان دوره فترت است. حضرت رضا عليه السلام فرمود: پس خبر ندارى كه عيسى با سنّت مخالفت نكرد، بلكه تا زمانى كه خداوند او را به سوى خود بالا برد، با سنّت تورات موافق بود. در انجيل نوشته شده است: پسر آن زن پاكدامن مى رود و پس از او «فارقليطا» مى آيد و او بارهاى گران را سبك مى كند و هر چيزى را براى شما روشن مى سازد و به حقانيت من گواهى مى دهد، همچنان كه من به آمدن او گواهى دادم. من براى شما اَمثال [نمودها] آوردم و او براى شما تأويل [حقيقت] مى آورد. آيا به اينكه در انجيل آمده ايمان دارى؟ رأس الجالوت گفت: آرى، انكارش نمى كنم.
الطبقات الكبرىـ به نقل از شعبى ـ: در كتاب ابراهيم عليه السلام آمده است: از فرزندان تو قوم ها و قوم ها پديد خواهند آمد، تا آنگاه كه پيامبر امّى، كه خاتم پيامبران است، برانگيخته شود.
الطبقات الكبرىـ به نقل از كعب ـ: صفات پيامبر صلى الله عليه و آله در تورات چنين است: محمّد بنده برگزيده من است، نه تند خوست و نه خشن و نه در كوچه و بازار هياهو به راه مى اندازد. بدى را با بدى پاسخ نمى دهد، بلكه مى بخشد و گذشت مى كند، زادگاهش مكّه، هجرتگاهش مدينه و فرمانروايى اش در شام است.
الطبقات الكبرىـ به نقل از ابو نمله ـ: يهود بنى قريظه نام رسول خدا صلى الله عليه و آله را در كتاب هاى خود مى خواندند و به كودكان خود آموزش مى دادند كه نام و نشان او چيست و به نزد ما هجرت مى كند. اما چون رسول خدا صلى الله عليه و آله ظهور كرد، حسادت ورزيدند و حق كشى كردند و گفتند: اين شخص آن پيامبر نيست.
حدیث 19840 موضوع حدیث 19842