حدیث دربارهنشانه هاى اهل يقين
الإمامُ الصّادقُ عليه السلامـ في قَولِهِ تعالى: «و كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما» ۱ ـ: أما إنّهُ ما كانَ ذَهَبا و لا فِضَّةً، إنّما كانَ أربَعَ كَلِماتٍ: أنا اللّهُ لا إلهَ إلاّ أنا، مَن أيقَنَ بالمَوتِ لَم يَضحَكْ سِنُّهُ، و مَن أيقَنَ بالحِسابِ لَم يَفرَحْ قَلبُهُ، و مَن أيقَنَ بالقَدَرِ لَم يَخشَ إلاّ اللّهَ. ۲
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «و زير آن ديوار گنجى از آنِ آن دو يتيم بود» ـفرمود: بدانيد كه آن گنج زر و سيم نبود، بلكه چهار جمله بود: مَنَم خدا و هيچ خدايى جز من نيست. هر كه به مرگ يقين داشته باشد دهانش به خنده باز نمى شود و هر كه به حساب يقين داشته باشد دلش شادى نمى كند و هر كه به تقدير يقين داشته باشد، از چيزى جز خدا نمى ترسد.