حدیث دربارهتقيّه

میزان الحکمه ج ۱۳، ص ۴۳۸، ح ۲۲۴۶۹

امام علی علیه‌السلام

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مَن أحَبَّنا بقَلبِهِ و أبغَضَنا بلِسانِهِ فهُو في الجَنَّةِ. ۱

امام على عليه السلام:كسى كه ما را در دلش دوست بدارد و به زبانش دشمن، او در بهشت است.

۱.غرر الحكم: 8173.

کلیدواژه‌ها تقیه

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام باقر عليه السلام:هرگاه حكومت باطل و جاهلانه بود با آنان (غير خودى ها) در ظاهر آميزش كنيد و در باطن مخالفشان باشيد.

امام صادق عليه السلام:تقيّه، سپر خدا ميان او و آفريدگانش مى باشد.

امام صادق عليه السلام:تقواى خدا داشته باشيد و دين خود را با پارسايى حفظ كنيد و آن را با تقيّه تقويت نماييد.

امام صادق عليه السلام:نگران دين خود باشيد و آن را با تقيّه پوشيده نگه داريد؛ زيرا كسى كه تقيّه ندارد ايمان ندارد. شما در ميان مردم مانند زنبوران عسل در ميان پرندگان هستيد. اگر پرندگان بدانند كه درون زنبور عسل چيست، همه آنها را مى خورند و چيزى باقى نمى گذارند.

الكافىـ به نقل از هشام كندى ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: به خدا سوگند كه خداوند به چيزى كه نزد او محبوبتر از «خب ء» باشد عبادت نشده است. عرض كردم: خب ء چيست؟ فرمود: تقيّه.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه: «و با نيكى، بدى را دفع مى كنند» ـفرمود: نيكى همان تقيّه است و بدى فاش كردن [امر حق].

تفسير العيّاشىـ به نقل از جابر ـ: امام صادق عليه السلام فرمود: [آيه] «تا ميان شما و آنان سدّى بسازم»: يعنى تقيّه. [و درباره آيه]«نه توانستند از آن بالا روند و نه توانستند در آن سوراخى ايجاد كنند» فرمود: مصداق آن تقيّه است.

امام صادق عليه السلام:مؤمن هميشه مجاهد است؛ چون در دولت باطل از طريق تقيّه با دشمنان خدا مى جنگد و در دولت حقّ به وسيله شمشير.