حدیث دربارهاندرزهاى عيسى عليه السلام
عنه عليه السلام:طوبى لِمَن جَعَلَ بَصَرَهُ في قَلبهِ، و لَم يَجعَلْ قَلبَهُ في نَظَرِ عَينِهِ، لا تَنظُروا في عُيوبِ النّاسِ كالأربابِ، و انظُروا في عُيوبِهِم كهَيئَةِ عَبيدِ النّاسِ، إنّما النّاسُ رجُلانِ: مُبتلىً و مُعافىً، فارحَموا المُبتلى، و احمَدوا اللّهَ علَى العافِيَةِ. ۱
عيسى عليه السلام:خوشا كسى كه ديده خود را در دلش قرار دهد و دلش را در نگاه ديده اش جاى ندهد. به عيب هاى مردم چونان اربابان منگريد، بلكه به عيب هاى آنان با حالت غلامان بنگريد. مردم در حقيقت دو دسته اند: بلا زده و گرفتار، و بى بلا و آسوده از گرفتارى. پس به بلا زده رحم كنيد و بر عافيت، خدا را سپاس گوييد.
۱.تحف العقول: 502.