حدیث دربارهحرام بودن هديه دادن به كارگزاران حكومتى

عنه عليه السلام:أيُّما والٍ احتَجَبَ عَن حَوائجِ النّاسِ احتَجَبَ اللّهُ يومَ القِيامَةِ عن حَوائجِهِ، و إن أخَذَ هَدِيَّةً كانَ غُلولاً، و إن أخَذَ رِشوَةً فهُو مُشرِكٌ. ۱

امام على عليه السلام:هر حكمرانى كه به مردم امكان و اجازه ندهد تا مشكلات و نيازهاى خود را به گوش او برسانند، در روز قيامت خداوند نگذارد نيازهايش را به گوش او برساند و اگر [حكمرانى]هديه اى بپذيرد آن خيانت باشد و اگر رشوه بگيرد مشرك است.

۱.بحار الأنوار: 75/345/42.

کلیدواژه‌ها هدیه حرام بودن هدیه دادن به کارگزاران حکومتی

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:اگر به برادر مسلمان خود هديه اى دهم كه به كارش آيد، خوشتر است نزد من از اينكه همانند آن هديه صدقه دهم.

امام صادق عليه السلام:هديه ردّ و بدل كنيد تا به همديگر با محبّت شويد؛ زيرا هديه كينه ها را از بين مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هديه دادن به زمامدار [گونه اى]غلول غُلول به معناى خيانت در غنايم و سرقت پنهانى و به اصطلاح، كِش رفتن از آن است ـ م. است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هدايايى كه به كارگزاران پيشكش مى شود، خيانت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هدايايى كه به كارگزاران داده مى شود، همگى حرام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى برادر خود وساطتى بكند و او به خاطر آن وساطت برايش هديه اى ببرد و او آن هديه را بپذيرد، هر آينه به دَرِ بزرگى از درهاى ربا وارد شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! بزودى مسلمانان به اموالشان مفتون خواهند شد و به خاطر دين (ديندارى) شان بر خدا منّت نهند و آرزوى رحمت او را كنند و از خشم او آسوده خاطر باشند و با شب اى دروغين و هوس هاى غفلت زا حرام او را حلال شمارند. پس، شراب را به نام نبيذ حلال مى كنند و رشوه را به نام هديه و ربا را به نام خريد و فروش.

صحيح البخارى:پيامبر صلى الله عليه و آله مردى از بنى اسد به نام ابن اُتبيّه در الترغيب و الترهيب (ج 1 ص 564 ح 9) از اين شخص به نام: ابن اللُتبيّه (به ضمّ لام و سكون تاء و كسر باء و تشديد ياء) نام برده شده كه منسوب به تيره اى است به نام بنى لُتْب. ـ م. را مأمور جمع آورى زكات كرد.چون اموال زكات را آورد، عرض كرد: اين براى شماست و اين هم به خود من هديه شده است. رسول خدا صلى الله عليه و آله بر منبر ايستاد. و پس از حمد و ثناى خداوند، فرمود: چه شده است كه كارگزار را مى فرستيم و وقتى مى آيد مى گويد: اين از آنِ توست و اين از آنِ من؟! چرا در خانه پدر و مادرش نمى نشيند تا ببيند آيا باز هم براى او هديه مى آورند يا نه؟! سوگند به آنكه جان من در دست اوست [آن كارگزار]هيچ چيز بر ندارد مگر اينكه روز قيامت آن را بر دوش خود همى كشد، اگر چه اشترى خروشان، يا گاوى نعره زن، يا گوسفندى بَعْ بَعْ كن باشد.