حدیث دربارهحرام بودن هديه دادن به كارگزاران حكومتى

میزان الحکمه ج ۱۳، ص ۹، ح ۲۱۲۱۲

امام علی علیه‌السلام

حرام بودن هديه دادن به كارگزاران حكومتى

عنه عليه السلامـ في قولِهِ تعالى: «أكَّالُونَ للسُّحتِ» ۱ ـ: هُوَ الرّجُلُ يَقضي لأخِيهِ الحاجَةَ ثُمّ يَقبَلُ هَدِيَّتَهُ. ۲

امام على عليه السلامـ درباره آيه «بسيار مال حرام مى خورند» ـفرمود: مقصود كسى است كه مشكل برادر خود را برطرف كند و آنگاه هديه او را بپذيرد.

۱.المائدة: 42.

۲.جامع الأخبار: 439/1234.

کلیدواژه‌ها هدیه حرام بودن هدیه دادن به کارگزاران حکومتی

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:اگر به برادر مسلمان خود هديه اى دهم كه به كارش آيد، خوشتر است نزد من از اينكه همانند آن هديه صدقه دهم.

امام صادق عليه السلام:هديه ردّ و بدل كنيد تا به همديگر با محبّت شويد؛ زيرا هديه كينه ها را از بين مى برد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هديه دادن به زمامدار [گونه اى]غلول غُلول به معناى خيانت در غنايم و سرقت پنهانى و به اصطلاح، كِش رفتن از آن است ـ م. است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هدايايى كه به كارگزاران پيشكش مى شود، خيانت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هدايايى كه به كارگزاران داده مى شود، همگى حرام است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس براى برادر خود وساطتى بكند و او به خاطر آن وساطت برايش هديه اى ببرد و او آن هديه را بپذيرد، هر آينه به دَرِ بزرگى از درهاى ربا وارد شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! بزودى مسلمانان به اموالشان مفتون خواهند شد و به خاطر دين (ديندارى) شان بر خدا منّت نهند و آرزوى رحمت او را كنند و از خشم او آسوده خاطر باشند و با شب اى دروغين و هوس هاى غفلت زا حرام او را حلال شمارند. پس، شراب را به نام نبيذ حلال مى كنند و رشوه را به نام هديه و ربا را به نام خريد و فروش.

صحيح البخارى:پيامبر صلى الله عليه و آله مردى از بنى اسد به نام ابن اُتبيّه در الترغيب و الترهيب (ج 1 ص 564 ح 9) از اين شخص به نام: ابن اللُتبيّه (به ضمّ لام و سكون تاء و كسر باء و تشديد ياء) نام برده شده كه منسوب به تيره اى است به نام بنى لُتْب. ـ م. را مأمور جمع آورى زكات كرد.چون اموال زكات را آورد، عرض كرد: اين براى شماست و اين هم به خود من هديه شده است. رسول خدا صلى الله عليه و آله بر منبر ايستاد. و پس از حمد و ثناى خداوند، فرمود: چه شده است كه كارگزار را مى فرستيم و وقتى مى آيد مى گويد: اين از آنِ توست و اين از آنِ من؟! چرا در خانه پدر و مادرش نمى نشيند تا ببيند آيا باز هم براى او هديه مى آورند يا نه؟! سوگند به آنكه جان من در دست اوست [آن كارگزار]هيچ چيز بر ندارد مگر اينكه روز قيامت آن را بر دوش خود همى كشد، اگر چه اشترى خروشان، يا گاوى نعره زن، يا گوسفندى بَعْ بَعْ كن باشد.