تفسير تقوا

بحار الأنوارـ به نقل از ابو بصير ـ: از امام صادق عليه السلام درباره آيه «اتقوا اللّه حقّ تقاته» پرسيدم، فرمود: اين آيه منسوخ شده است. عرض كردم: ناسخ آن چيست؟ فرمود: آيه «اتّقوا اللّه ما استطعتم».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همه تقوا اين است كه آنچه را نمى دانى بياموزى و آنچه را مى دانى به كار بندى.

امام على عليه السلام:تقوا، اجتناب [از معصيت خدا]است.

امام على عليه السلام:عصمت (مصونيّت از گناه) به تقوا بسته شده است.

امام على عليه السلام:تقوا اين است كه انسان از هر آنچه او را به گناه مى كشاند، پرهيز كند.

امام على عليه السلام:با تقوا كسى است كه از گناهان بپرهيزد.

امام على عليه السلام:اساس تقوا، ترك شهوت است.

امام على عليه السلام:هر كه بر شهوت خود مسلّط باشد، با تقواست.

امام على عليه السلام:هنگام فرا رسيدن شهوت ها و لذّت هاست كه پارسايى تقوا پيشگان معلوم مى شود.

امام على عليه السلام:شالوده تقوا، رها كردن دنياست.

امام على عليه السلام:تقوا، بنياد ايمان است.

امام على عليه السلام:پايان خروجى هاى تقوا، ابتداى ورودى هاى حذر است.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از معناى تقوا ـفرمود: تقوا اين است كه خداوند تو را در جايى كه فرمانت داده است غايب نبيند و در آنجا كه نهيت كرده است، حاضر نيابد.

امام صادق عليه السلام:هرگز گريه آنان تو را نفريبد، كه تقوا در دل جاى دارد.