مواردى كه در آن عذرى از كسى پذيرفته نشود
3 حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:في يَومٍ تَشخَصُ فِيهِ الأبصارُ و تُظلِمُ لَهُ الأقطارُ. فلا شَفيعٌ يَشفَعُ، و لا حَميمٌ يَنفَعُ، و لا مَعذِرَةٌ تَدفَعُ. ۱
امام على عليه السلام:روزى كه در آن ديده ها خيره مى ماند و همه جا تيره و تار مى شود. نه شفيعى شفاعت مى كند و نه خويشاوندى سود مى رساند و نه عذرى عذاب را دفع مى كند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 195.
عنه عليه السلام:إنَّما هَلَكَ مَن كانَ قَبلَكُم بِطُولِ آمالِـهِم و تَغَيُّبِ آجالِـهِم، حتّى نَزَل بِهِمُ المَوعودُ الّذي تُرَدُّ عَنهُ المَعذِرَةُ، و تُرفَعُ عَنهُ التَّوبَةُ، وَ تحُلُّ مَعَهُ القارِعَةُ و النِّقمَةُ. ۱
امام على عليه السلام:پيشينيان شما، در حقيقت، به سبب آرزوهاى دراز و از ياد بردن مرگ به هلاكت در افتادند، تا آن كه مرگ بر آنها فرود آمد؛ مرگى كه عذر پذير نيست و مجال توبه باقى نمى گذارد و مصيبت و كيفر با خود مى آورد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 147.
امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «به آنان اجازه داده نمى شود تا پوزش خواهند» ـفرمود: خداوند بزرگوارتر و دادگرتر و بزرگتر از آن است كه بنده اش عذرى داشته باشد و اجازه ندهد عذرش را بياورد، بلكه كاوش كرد، اما عذرى براى او نيافت.