گناهى كه تو را ناراحت كند، بهتر از كار نيكى است كه دچار غرورت سازد

امام باقر عليه السلام:اما آن سه خصلت مُهلك عبارتند از: فرمان بردن از خصلتِ سيرى ناپذيرى، پيروى از هوا و هوس، و خودپسندى.

امام صادق عليه السلام:به هر كه خودپسندى راه يابد، نابود شود.

امام على عليه السلام:خندانِ معترف به گناه خويش برتر است از گريانى كه [به سبب عبادت و اطاعت]بر پروردگارش جرأت پيدا كند.

امام على عليه السلام:گناهى كه بر اثر آن ناراحت شوى، نزد خدا بهتر از كار نيكى است كه تو را دچار خودپسندى كند.

امام صادق عليه السلام:آدمى گناهى مى كند و از آن پشيمان مى شود و سپس كار خوبى انجام مى دهد و خوشحال مى شود و بدين سبب از آن حالتى كه داشت (پشيمانى از گناه) دور مى افتد. در صورتى كه اگر بر همان حالت پشيمانى بماند، برايش بهتر از حالت سُرورى است كه به او دست داده است.

امام صادق عليه السلامـ درباره آدمى كه گناهى مى كند و به سبب آن دچار ترس [از عذاب الهى]مى شود و بعد از آن كار خوبى انجام مى دهد و گونه اى خودپسندى او را فرا مى گيرد ـفرمود: به سر بردن در همان حالت اوّلش، يعنى ترسان بودن، براى او بهتر است از حالت خود پسنديش.

امام صادق عليه السلام:دو مرد وارد مسجد مى شوند يكى از آن دو عابد است و ديگرى فاسق، اما هنگامى كه از مسجد بيرون مى روند آن فاسق به صدّيق (مؤمن راستين) تبديل شده است و آن عابد به فاسق. علّتش اين است كه وقتى آن عابد وارد مسجد مى شود، به عبادت خود مى نازد و همه فكرش در اين باره است. اما فاسق در انديشه پشيمانى از بد كردارى خويش است و از اين رو، براى گناهان خود از خداوند طلب آمرزش مى كند.