حدیث دربارهخدا شنواست
الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:هُوَ سَميعٌ بَصيرٌ، سَميعٌ بِغَيرِ جارِحَةٍ، و بَصيرٌ بِغَيرِ آلَةٍ، بَل يَسمَعُ بِنَفسِهِ و يُبصِرُ بِنَفسِهِ، و لَيسَ قَولي: إنَّهُ يَسمَعُ بِنَفسِهِ أنَّهُ شَيءٌ و النَّفسُ شَيءٌ آخَرُ، و لكِنّي أرَدتُ عِبارَةً عَن نَفسي إذ كُنتُ مَسؤولاً، و إفهاما لَكَ إذ كُنتَ سائلاً، فأقولُ: يَسمَعُ بِكُلِّهِ، لا أنّ كُلَّهُ لَهُ بَعضٌ. ۱
امام صادق عليه السلام:او شنوا و بيناست. شنواست، بى آن كه اندامى براى شنيدن داشته باشد و بيناست، بى آن كه ابزار بينايى داشته باشد؛ بلكه به ذات خود مى شنود و به ذات خود مى بيند. اين كه مى گويم: به ذات خود مى شنود، معنايش اين نيست كه او چيزى است و ذاتش چيز ديگرى [سواى او]بلكه چون تو از من سؤال كردى، خواستم براى فهماندن مطلب به تو تعبيرى بياورم. پس، مى گويم: او با همه وجودش مى شنود، اما نه همه اى كه بعض و جزء داشته باشد.
۱.التوحيد: 144/10.